I SA/Łd 195/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 195/14 w sprawie ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu oraz określenia prawidłowej wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2010 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 195/14. Postanowieniem z 23 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. sp. z o.o. przyjmując, że skarżąca spółka, prawidłowo wezwana do opłacenia skargi, nie uiściła wpisu w wyznaczonym terminie. Postanowienie doręczono 26 maja 2014 r. wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz wymogach jakim ten środek winien odpowiadać (pkt 1–2 pouczenia zawartego w piśmie przewodnim). Po otrzymaniu powyższego postanowienia, strona skarżąca złożyła 28 maja 2014 r. pismo, w którym wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wniosek ten został rozstrzygnięty postanowieniem sądu z 11 czerwca 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 14 lipca 2014 r. pełnomocnik strony złożył skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi i jednocześnie — wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał między innymi, że strona dopiero z uzasadnienia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi dowiedziała się, że właściwym środkiem zaskarżenia z jakim powinna wystąpić była skarga kasacyjna. Informację o stanowisku sądu podjęła dopiero 7 lipca 2014 r., to jest w dniu, w którym odebrała postanowienie z 11 czerwca 2014 r. Zdaniem pełnomocnika strony, skarżąca, niereprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, nie miała podstaw przypuszczać, że zastosowany przez nią środek prawny jest niewłaściwy. Dopiero po zapoznaniu się z argumentacją sądu, przy braku uprzedniego pouczenia w tej sprawie ze strony sądu, udała się do profesjonalnego pełnomocnika celem umocowania go do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W punkcie wyjścia przypomnieć należy, że podstawę prawną przywrócenia terminu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), na mocy którego sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie nastąpiło bez jej winy. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 p.p.s.a. Strona jest obowiązana wystąpić z wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie wraz z wnioskiem trzeba dokonać czynności, dla której wyznaczony był termin. Brak winy w uchybieniu terminu w orzecznictwie i doktrynie konsekwentnie ocenia się przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Samo tylko błędne przekonanie strony skarżącej, że nie miała podstaw do skorzystania z określonego środka zaskarżenia (np. skargi kasacyjnej), nie stanowi zatem niezawinionej okoliczności uprawniającej do przywrócenia terminu. Z taką sytuacją spotykamy się w niniejszej sprawie. Skarżąca spółka, pouczona o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia sądu o odrzuceniu skargi, złożyła w odpowiedzi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W obecnie rozpatrywanym wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano żadnej obiektywnej przeszkody, która uniemożliwiała złożenie w terminie skargi kasacyjnej. Przeszkodą taką nie mogło być w szczególności błędne przekonanie strony skarżącej, że nie ma podstaw do występowania z takim środkiem zaskarżenia. Z tych względów sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia o odrzuceniu skargi. J.B.