I SA/Łd 196/16

Dnia 22 marca 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi Ł. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2009 roku do listopada 2012 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – Ł. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Ł. M., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2009 roku do listopada 2012 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyżej skargi w kwocie 11.364 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący, precyzując, że wnosi o zwolnienie od wpisu od skargi, podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką M.. Majątek rodziny stanowi mieszkanie własnościowe o pow. 55 m2, obciążone kredytem w wysokości 181.000 zł, a ponadto samochód osobowy marki Mercedes 190 (rok produkcji 1990), zajęty przez urząd skarbowy. Jednocześnie skarżący oświadczył, że rodzina utrzymuje się z jego zasiłku chorobowego w kwocie 2.000 zł netto i pomocy pieniężnej udzielanej sporadycznie przez jego babcię. Łączne wydatki wynoszą przy tym 680 zł, a ponadto kwota 1.500 zł przeznaczana jest na spłatę raty miesięcznej kredytu. W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo oświadczył, że do niedawna utrzymywał się z działalności gospodarczej. Od końca października 2015 roku przebywa na zwolnieniu lekarskim z powodu urazu kręgosłupa i pobiera zasiłek chorobowy w wysokości 2.000 zł. Z uwagi na stan zdrowia zmuszony będzie podjąć decyzję w kwestii likwidacji firmy. Pracowników musiał zwolnić już wcześniej, gdyż zajęte rachunki bankowe uniemożliwiły mu prowadzenie działalności. Skarżący podkreślił, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z matką, która do końca lutego 2016 roku otrzymywała zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 520 zł. Był to ostatni miesiąc pobierania przez nią zasiłku, aktualnie oboje utrzymują się wyłącznie z jego dochodów, przy czym jego dziadkowie pokrywają koszty wizyt matki u lekarzy specjalistów, a ponadto ponoszą koszty związane z przygotowaniem dla nich obiadów. Matka jest schorowana, po operacji tętniaka mózgu, choruje na padaczkę, jest w depresji. W związku z tym musi się nią opiekować, co wraz ze stanem jego zdrowia znacznie ogranicza jego zdolności zarobkowe. Do wniosku skarżący załączył dokumenty źródłowe potwierdzające okoliczności dotyczące jego sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz załączonych dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką M.. Majątek rodziny stanowi mieszkanie własnościowe o pow. 55 m2, obciążone kredytem w wysokości 181.000 zł, a ponadto samochód osobowy marki Mercedes 190 (rok produkcji 1990), zajęty przez urząd skarbowy. Skarżący do niedawna utrzymywał się z działalności gospodarczej. Od końca października 2015 roku przebywa na zwolnieniu lekarskim z powodu urazu kręgosłupa i pobiera zasiłek chorobowy w wysokości 2.000 zł. Oboje z matką utrzymują się z tej kwoty, przy czym sporadycznie korzystają także z pomocy pieniężnej udzielnej przez jego dziadków, którzy pokrywają koszty wizyt matki u lekarzy specjalistów, a ponadto ponoszą koszty związane z przygotowaniem dla nich obiadów. Łączne wydatki rodziny wynoszą 680 zł, a ponadto kwota 1.500 zł przeznaczana jest na spłatę raty miesięcznej kredytu. Majątek rodziny stanowi przy tym mieszkanie własnościowe o pow. 55 m2, obciążone kredytem w wysokości 181.000 zł. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny skarżącego, a także kwotę wpisu od skargi, należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.