I SA/Łd 1981/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie Sędzia NSA Piotr Kiss Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 22 maja 2007 r. przy udziale --- sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza R. z dnia [...] nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres od 1 – 10, 12 – 23, 28 - 30 grudnia 2004r. w kwocie 150,00 zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w złożonym zaś w dniu 14 maja 2007r. piśmie procesowym wniosło o umorzenie postępowania sądowego, podnosząc, iż uwzględniło tą skargę w całości i decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżoną przez J. K. decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy R. z dnia [...] nr [...] [...] oraz umorzyło postępowanie podatkowe w sprawie wysokości zobowiązania podatkowego. Na powyższą okoliczność przedłożono wskazaną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie: 1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2.w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s.235 czy T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska: Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495). W analizowanej sprawie, po wniesieniu przez J. K. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy R. z dnia [...] oraz umorzyło postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości spornego zobowiązania podatkowego. Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym, brak jest bowiem przedmiotu tegoż postępowania. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy zaś orzekł jak w pkt 2 postanowienia.