I SA/Łd 200/08

Dnia 29 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. U. W. wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r.nr [...]w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Zarządzeniem z dnia [...]. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu i nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone w dniu 25 lutego 2008 r. Pomimo wezwania Sądu, skarżąca nie uzupełniła powyższych braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca również skargę, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie, skarżąca pomimo wezwań, doręczonych w dniu 25 lutego 2008 roku, do opłacenia wpisu i złożenia odpisu skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, nie uzupełniła powyższych braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 58 § 1 pkt. 3 powołanej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji. TF