I SA/Łd 203/09

Dnia 9 kwietnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki akcyjnej z tytułu dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2000 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki akcyjnej z tytułu dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2000 roku. W złożonym na urzędowym formularzu wniosku (PPF) skarżący podał, że jest mężem J.F. i ojcem 3-letniej córki L.K. Wskazał przy tym, że obecnie osiąga przychód jedynie z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.256,24 zł brutto. Niskie dochody nie pozwalają mu na opłacenie wpisu od skargi w sprawie. Skarżący podkreślił przy tym, że córka pozostaje na wspólnym utrzymaniu jego oraz żony. Niemniej jednak, z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej. Majątek posiadany przez żonę również nie pozwala na udzielenie mu pomocy przy uiszczaniu wpisu, gdyż jej dochody ledwie zabezpieczają wydatki na utrzymanie dziecka. Jednocześnie skarżący podniósł, że nie posiada żadnego majątku ruchomego i nieruchomego oraz lokat i środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kwoty wpisu sądowego od skargi. Z uwagi na fakt, iż zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 3 marca 2009 roku A.K. został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące; określenie kwoty środków przeznaczanych na własne utrzymanie oraz środków wydatkowanych na utrzymanie córki, nadesłanie zaświadczenia od pracodawcy o wysokości osiągniętego wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, a także przekazanie informacji o stanie majątkowym żony (wskazania źródeł i wysokości osiągniętego dochodu; złożenia wyciągów i wykazów z posiadanych kont i lokat bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy; nadesłania informacji o posiadanych nieruchomościach i przedmiotach wartościowych) oraz przesłania kserokopii powołanego wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia 12 kwietnia 2006 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt [...], w terminie 10 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W wykonaniu powyższego wezwania skarżący w drodze pisma procesowego z dnia 23 marca 2009 roku potwierdził jednoznacznie okoliczności dotyczące jego sytuacji majątkowej, w tym wskazał także, iż nie posiada żadnych rachunków bankowych, lokat ani oszczędności. Zamieszkuje w mieszkaniu brata i jedynie partycypuje w kosztach utrzymania tego lokalu, które stanowią kwotę 300 zł. Ponosi ponadto koszty związane z zakupem żywności i ubrania w kwocie 400 zł, a także wydatki związane z zaspokajaniem potrzeb córki w kwocie ok. 200 zł. Podkreślił ponadto, że ciążą na nim oraz jego żonie liczne długi, których nie są w stanie spłacić. Do pisma załączono kserokopie orzeczeń sądowych wydanych w sprawach o sygn. akt [...] oraz [...]. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i załączonych dokumentów źródłowych wynika, iż skarżący jest mężem J.F. oraz ojcem 3-letniej córki L.K. Córka skarżącego pozostaje na utrzymaniu rodziców. Skarżący pozostaje z żoną w ustroju rozdzielności majątkowej. Żona nie posiada żadnego majątku. Skarżący osiąga przy tym dochód jedynie z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.256,24 zł brutto. Nie posiada żadnego majątku, tak nieruchomości, jak i przedmiotów wartościowych oraz lokat i środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kwoty wpisu od skargi. Zamieszkuje w mieszkaniu brata i jedynie partycypuje w kosztach utrzymania tego mieszkania, które stanowią kwotę 300 zł. Ponosi ponadto koszty związane z zakupem żywności i odzieży w kwocie 400 zł, a także wydatki związane z zaspokajaniem potrzeb córki w kwocie ok. 200 zł. Na małżonkach ciążą zobowiązania finansowe, których nie są w stanie spłacić. Łączna kwota tych zobowiązań wynosi 6.182.123,86 zł. W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącego, w tym zwłaszcza wysokość kwoty osiąganego dochodu, dowodzi, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)