I SA/Łd 2044/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. W. Jarzębowski, Sędziowie NSA del. J. Brolik, M. Zirk-Sadowski (spr.), Protokolant I. Spychalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2004 roku sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. I S.A./Łd 2044/02 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. ustalił wobec pana K. M. wymiar podatku od nieruchomości na 2002 r. na kwotę 185,40 zł. Decyzja zawierała pouczenie o przysługującym podatnikowi prawie do złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji za pośrednictwem Urzędu Miasta Ł. Delegatura Ł. – P. Decyzję podatnik odebrał osobiście w dniu 27 maja 2002 r., a odwołanie złożył w dniu 18 czerwca 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że podatnik uchybił terminowi do złożenia odwołania, który upłynął 10 czerwca 2002 r. i nie złożył podania o przywrócenie terminu, ani nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podniesiono zarzuty merytoryczne dotyczące rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Ponadto skarżący stwierdził, że po złożeniu odwołania rozmawiał z Dyrektorem Urzędu Finansowego Delegatury na temat sprostowania wydanej decyzji i sądził, że odwołanie nie będzie rozpatrywane przez organ odwoławczy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż oceniając legalność zaskarżonej decyzji, a więc jej zgodność z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i zasad postępowania administracyjnego w sposób istotny dla rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu termin do wniesienia odwołania od wspomnianej wyżej decyzji Prezydenta Miasta Ł. upływał w dniu 10 czerwca 2002 roku ( poniedziałek), gdyż decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 27 maja 2002r. Tymczasem, jak wynika z materiałów zebranych w aktach sprawy, odwołanie Skarżący złożył w siedzibie organu podatkowego dopiero w dniu 18 czerwca 2002r. Naruszenie terminu do złożenia odwołania jest w tej sytuacji oczywiste. Jednocześnie Skarżący nie spełnił przesłanek do przywrócenia uchybionego terminu. Zgodnie z art. 162 § l i § 2 Ordynacji podatkowej, aby organ odwoławczy mógł przywrócić termin zainteresowany musi złożyć wniosek, w którym uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, powinien uwiarygodnić stosowną argumentacja swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna i istniała przez cały, aż do czasu złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek powinien być złożony w terminie 7 dni od dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, a wraz wnioskiem należy dopełnić czynności, dla której termin był określony. W rozpoznawanej sprawie strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Już samo niezłożenie wniosku w terminie 7 dni, który to termin jest nieprzywracalny (art. 162§ 3 O.p.), pociągało za sobą konieczność odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Wobec takiego stanu rzeczy nie było podstaw prawnych do rozpatrzenia wniesionego przez stronę odwołania. Wobec podniesionych w skardze zarzutów należy stwierdzić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę decyzji administracyjnej pod względem jej zgodności z prawem. Nie rozważa zatem względów słusznościowych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.