I SA/Łd 208/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji I SA/Łd 208/13 UZASADNIENIE W skardze do tutejszego Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wniosła o wstrzymanie wykonania tego aktu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, powołując się na art. 61 § 2 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że spółka zawarła z Bankiem A S.A. z siedzibą w W. dwie umowy kredytowe, tj. Umowę Kredytową o Kredyt w rachunku bieżącym z dnia [...] oraz Umowę Kredytową o Kredyt nieodnawialny na finansowanie bieżącej działalności z dnia [...], z których zadłużenie A wobec Banku A przekracza kwotę 9.900.000 zł. Wyjaśniono, że zgodnie z par. VI. Uprawnienia Banku ust. 9 pkt b) i c) Regulaminu Świadczenia Usług Kredytowych Klientom Biznesowym w Banku A S.A. prowadzącym księgi rachunkowe, Bank ma prawo dokonać częściowej bądź całkowitej blokady Limitu (i) w przypadku powzięcia przez Bank wiadomości o wpływie tytułów egzekucyjnych oraz (ii) w przypadku stwierdzenia przez Bank innych przesłanek pogorszenia Zdolności Kredytobiorcy do wykonywania zobowiązań wynikających z umowy o ile w ciągu 7 dni roboczych od wezwania Banku Kredytobiorca nie przedstawi satysfakcjonujących dla Banku wyjaśnień. Zdaniem wnioskodawcy natychmiastowa egzekucja zobowiązania podatkowego spowoduje zablokowanie rachunków bankowych, a w rezultacie postawienie w stan wymagalności przez Bank A w pierwszej kolejności kwoty 7.500.000 zł. z tytułu kredytu w rachunku bieżącym, a w następnej Kolejności też pozostałej kwoty kredytu nieodnawialnego. Natomiast konieczność natychmiastowej spłaty wyżej okazanych kwot kredytu dla Spółki oznaczać będzie nieuchronną utratę płynności finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 27) zwanej dalej ppsa. Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., I FSK 983/08). Wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest, bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. Mając na uwadze uzasadnienie wniosku trzeba przede wszystkim podkreślić, że wnioskodawca w żaden sposób nie przedstawiał aktualnej sytuacji finansowej spółki. Nawet jeżeli by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zablokowanie rachunków (i opisanych we wniosku skutków tego zdarzenia), to nie znając dokładnej sytuacji finansowej spółki, Sąd nie może ocenić tych potencjalnych zdarzeń w świetle regulacji ustawowych dotyczących wstrzymania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówiono wstrzymania wykonania decyzji. E.B.