I SA/Łd 210/13

Dnia 19 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze do tutejszego Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wniosła o wstrzymanie wykonania tego aktu. W uzasadnieniu podnosiła, że wykonanie decyzji SKO doprowadzi do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia negatywnych skutków. Wskazała, że zawarła z Bankiem dwie umowy kredytowe, z których zadłużenie przekracza kwotę 9.900.000 zł. Zgodnie z Regulaminem Banku, ma on prawo dokonać częściowej bądź całkowitej blokady limitu, w przypadku powzięcia wiadomości o wpływie tytułów egzekucyjnych oraz w przypadku stwierdzenia innych przesłanek pogorszenia zdolności kredytobiorcy do wykonywania zobowiązań wynikających z umowy, o ile w ciągu 7 dni roboczych od wezwania Banku Kredytobiorca nie przedstawi satysfakcjonujących Bank wyjaśnień. Spółka argumentowała, że natychmiastowa egzekucja określonego decyzją zobowiązania podatkowego spowoduje zablokowanie rachunków bankowych, a w rezultacie postawienie w stan wymagalności, w pierwszej kolejności kwoty 7.500.000 zł z tytułu kredytu w rachunku bieżącym, a następnie pozostałej kwoty kredytu nieodnawialnego. Konieczność natychmiastowej spłaty powyższych kwot kredytu będzie dla spółki oznaczać nieuchronną utratę płynności, co w rezultacie uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, regulowanie zobowiązań publicznoprawnych, a w konsekwencji może doprowadzić do upadłości spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.; w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Użyte w przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Katalog tych przesłanek jest zamknięty. Sąd zatem jest uprawniony rozstrzygnąć wniosek pozytywnie jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka choć przedstawiła umowy bankowe, z których wynika, że jest zobowiązana do spłaty kredytów o łącznej wartości przekraczającej 10.000.000 zł, to nie podała w jakiej obecnie znajduje się kondycji finansowej. Innymi słowy, strona nie uprawdopodobniła, że zapłata podatku w kwocie 42.000 zł będzie stanowiła tak duże obciążenie finansowe, że zagrażać będzie ono terminowości spłaty kredytów, a w konsekwencji wywoła skutki, o jakich spółka pisze w uzasadnieniu wniosku. Z uwagi na to, że we wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie, Sąd nie przychylił się do żądania strony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówiono wstrzymania wykonania decyzji. dc