I SA/Łd 212/13

Dnia 26 marca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami oraz kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. A. S. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem i 17-letnim synem. Oświadczyła przy tym, że uzyskuje dochód w kwocie 1.211 zł. Jej majątek stanowi udział (1/2 z 3/16) we współwłasności nieruchomości położonej w Ł. przy ul. T. i G. Jej mąż także posiada udział we współwłasności tej nieruchomości o takiej samej wartości (1/2 z 3/16). Aktualnie jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku. Nie korzysta z żadnej formy pomocy i zasiłków. W związku z tym mąż wraz z synem pozostają na jej utrzymaniu. Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżąca dodatkowo wyjaśniła, że aktualnie znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, średni dochód miesięczny za 2012 rok jej rodziny wyniósł 1.211,25 zł. Mąż z uwagi na bardzo zły stan zdrowia jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Niewielki środki finansowe, jakimi dysponuje, w całości przeznaczane są na koszty utrzymania, w tym głównie na zakup żywności i lekarstw. Skarżąca dodała przy tym, że nie posiada żadnych oszczędności i stale korzysta z pomocy matki. Do wniosku załączyła zeznanie podatkowe za 2012 rok. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 12 marca 2013 roku wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez nią i jej męża rachunków bankowych, przedstawienia zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego status jej męża jako osoby bezrobotnej, nadesłania odpisu (kserokopii) aktualnego zeznania podatkowego jej męża (za 2012 rok, względnie za 2011 rok), wskazania kwoty środków stanowiącej pomoc finansową matki, a także określenia kwoty środków wydatkowanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne oraz lekarstwa - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 19 marca 2013 roku nadesłała dokumenty źródłowe oraz przedstawiła wymagane informacje dotyczące jej sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów i informacji dodatkowych wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem i 17-letnim synem. Mąż skarżącej jest osobą bezrobotną, przy czym nie jest on zarejestrowany w urzędzie pracy. Aktualnie gromadzi dokumentację niezbędną do ubiegania się o przyznanie renty. Natomiast syn skarżącej jest uczniem gimnazjum. Z tych powodów syn i mąż pozostają na utrzymaniu skarżącej, której dochód miesięczny zamyka się kwotą 1.211 zł. Majątek rodziny stanowią przy tym udziały we współwłasności nieruchomości położonej w Ł. przy ul. T. i G. Miesięczne koszty utrzymania rodziny (w tym podstawowe płatności, wydatki na zakup lekarstw, wynajem koncentratora tlenu) stanowią kwotę 2.470 zł. W związku z tym skarżąca korzysta z pomocy finansowej matki, która utrzymuje się z renty w wysokości 1.542,78 zł. Ponadto dochód skarżącej w 2012 roku wyniósł 13.979,42 zł. W 2011 roku dochód ten zamykał się zaś kwotą jedynie 5.792 zł. Natomiast mąż skarżącej w badanym okresie, jak wynika z zeznań podatkowych PIT-37, nie osiągał żadnego dochodu. Nadto skarżąca, jej mąż i matka nie posiadają czynnego konta bankowego. W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącej oraz kwotę wpisu od skargi w niniejszej sprawie (500 zł), Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 zw. z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AK.