I SA/Łd 213/13

Dnia 21 marca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – K. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. K.S. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w osobie K.D. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. We wniosku tym skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 801,38 zł netto. Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że działalność gospodarczą w ramach A s.c. zawiesił w czerwcu 2010 roku. Mieszka sam w wynajętym mieszkaniu. Z tytułu najmu ponosi wydatki na czynsz w wysokości 590 zł miesięcznie. Cały jego majątek został zajęty w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zalega w płatnościach z tytułu alimentów na dzieci i innych opłat. Podkreślił przy tym, że postępowanie egzekucyjne w przedmiocie zaległych alimentów zostało umorzone z braku majątku. Dodał także, że jest zadłużony wobec ZUS i w sprawach podatkowych oraz cywilnych. Cierpi na zespól paranoidalny. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Cały jego majątek został zajęty w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 801,38 zł netto. Mieszka sam w wynajętym mieszkaniu, z tytułu najmu ponosi wydatki na czynsz w kwocie 590 zł miesięcznie. Zalega z płatnościami z tytułu alimentów na dzieci, składek ZUS i z innych tytułów. Przy czym postępowanie egzekucyjne w przedmiocie zaległych alimentów zostało umorzone z braku majątku. Ponadto z załączonego zaświadczenia o stanie zdrowia skarżącego wynika, że z uwagi na stwierdzone schorzenia i niezadowalające wyniki leczenia skarżący jest niezdolny do żadnej pracy. W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Przedstawiona sytuacja majątkowa i zdrowotna skarżącego dowodzi, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ponadto odnosząc się do zawartej we wniosku prośby skarżącego o ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu w osobie K.D. Referendarz sądowy uznał za niezbędne wyjaśnić stronie skarżącej, że zgodnie z wprowadzonym ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r. art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych Lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę prawnego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę. W świetle powyższego ocena możliwości wyznaczenia w przedmiotowej sprawie pełnomocnikiem z urzędu doradcy podatkowego – K.D. należeć będzie zatem do Krajowej Rady Doradców Podatkowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)