I SA/Łd 220/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2010 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. B. G. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., który w wyniku rozpatrzenia odwołania, uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z dnia [...] r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie 19.206 zł, z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego i określił przedmiotowe zobowiązanie w wysokości 19.205 zł. W odrębnym piśmie z dnia 17 marca 2014 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że aktualnie toczy się postępowanie w związku z zarzutami w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego wydanego przez ww. organ podatkowy pierwszej instancji. Skarżąca podkreśliła, że skarga na wymienioną na wstępie decyzję dotyczy kwoty 18.858 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Oświadczyła, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw w jej sytuacji materialnej, w przypadku nieuwzględnienia skargi. Skarżąca wyraziła przekonanie, że z uwagi na ilość środków pieniężnych, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie zasadne jest uniemożliwienie realizacji zaskarżonej decyzji do czasu wyjaśnienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanych przepisów wynika, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje z mocy prawa wykonalności zaskarżonego aktu. Oznacza to, iż organ podatkowy może domagać się od podatnika wykonania decyzji – zapłaty należności podatkowej, zaś w razie odmowy jej dobrowolnego wykonania, wszcząć postępowanie egzekucyjne. Podatnik może się bronić przed wykonaniem decyzji zaskarżonej, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Adresatem tego wniosku może być zarówno organ podatkowy (art. 61 § 2 P.p.s.a.), jak i sąd. Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek strony skarżącej, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy przede wszystkim od rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Po przeanalizowaniu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w kontekście danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, sąd doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest uzasadnione. W ocenie sądu porównanie wysokości zobowiązania określonego w zaskarżonej decyzji z wysokością zasiłku chorobowego, z którego aktualnie utrzymuje się skarżąca, prowadzi do wniosku, że tocząca się egzekucja zaległości podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Sąd wziął pod uwagę, że dochody skarżącej (850 zł netto) jedynie nieznacznie przekraczają niezbędne wydatki na utrzymanie mieszkania oraz zakup leków. Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. D B