I SA/Łd 2259/02
WyrokWSA w Łodzi2004-06-29
Skład orzekający: Irena Krzemieniewska, Krzysztof Szczygielski, Monika Krzyżaniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny może wydać decyzję w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego po upływie 3 lat od jego przyjęcia, pomimo wznowienia i zawieszenia postępowania w sprawie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ celny prawidłowo odmówił uchylenia decyzji, ponieważ upłynął 3-letni termin określony w art. 65 § 5 Kodeksu celnego na wydanie decyzji w sprawie zmiany zgłoszenia celnego. Wskazano, że przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące zawieszenia biegu terminu przedawnienia nie mają zastosowania w tym przypadku, gdyż dotyczą one działu III ustawy, a postępowanie celne stosuje przepisy działu IV z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego. Termin z art. 65 § 5 Kodeksu celnego jest terminem prawa materialnego, którego upływ bezwzględnie wyłącza możliwość orzekania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku spółki jawnej o zmianę zgłoszenia celnego w celu zastosowania obniżonych stawek celnych na sprowadzone towary. Po odmowie organu celnego i utrzymaniu tej decyzji w mocy przez organ odwoławczy, spółka wystąpiła o wznowienie postępowania. Organ celny wznowił postępowanie, a następnie je zawiesił w celu weryfikacji świadectwa pochodzenia. Po pozytywnej weryfikacji, organ odmówił uchylenia decyzji, powołując się na upływ 3-letniego terminu z art. 65 § 5 Kodeksu celnego. Spółka zaskarżyła tę decyzję, argumentując, że zawieszenie postępowania powinno zawiesić bieg terminów.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie WSA Krzysztof Szczygielski, p.o. sędziego WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi A. spółki jawnej w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie zgłoszenia celnego oddala skargę
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 207, art. 210, art. 233 § l pkt l oraz 245 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.) oraz art. 262, art. 2621 w związku z art. 65 § 4 i 5 ustawy z dnia 9 sierpnia 1997 r. kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. Nr 75 z 2001 r. poz. 802 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku C. C. reprezentującej firmę "A. " spółka jawna o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] o odmowie uchylenia decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł nr [...] z dnia [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu wyjaśniono, iż na podstawie zgłoszenia celnego SAD Nr [...] z dnia [...] dopuszczono do obrotu na polskim obszarze celnym sprowadzone z Belgii środki wykańczalnicze stosowane w przemyśle włókienniczym. Z uwagi na brak wniosku w przedmiocie zastosowania preferencji na sprowadzone towary, organ celny przyjął za podstawę wyliczenia kwoty długu celnego stawki konwencyjne.
W dniu 16.07.1999 r. przedkładając wystawiony przez władze belgijskie dokument pochodzenia EUR l nr [...] z dnia [...]. Strona wystąpiła o zmianę zgłoszenia celnego i zastosowanie obniżonych stawek celnych.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. uznał zgłoszenie celne za prawidłowe, z uwagi na zbytnią ogólność.
Strona zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie do Prezesa Głównego Urzędu Ceł.
Decyzją z dnia [...] organ II instancji utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. , z uwagi na nieprawidłowe wypełnienie zgłoszenia celnego.
W dniu [...] firma strona skarżąca wystąpiła do Prezesa Głównego Urzędu Ceł z wnioskiem o wznowienie postępowania w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego i zastosowania obniżonej stawki celnej.
Postanowieniem z dnia [...] Prezes Głównego Urzędu Cel wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, które następnie zawiesił postanowieniem z dnia [...] jako przyczynę podając konieczność weryfikacji załączonego przez Stronę świadectwa pochodzenia towaru.
Dyrektor Izby Celnej w Ł. po wznowieniu postępowania w sprawie w dniu [...] . wydał decyzję w której odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż mimo pozytywnego wyniku weryfikacji przedłożonego przez Stronę świadectwa pochodzenia - z uwagi na upływ, z dniem [...] , terminu wskazanego w treści art. 65 § 5 ustawy kodeks celny - niedopuszczalnym jest wydanie decyzji w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Pismem z dnia 14.08.2002 r. skarżąca spółka wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, iż Dyrektor Izby Celnej w Ł. nie uwzględnił konsekwencji prawnych wynikających z art. 206 i 68 § 5 ustawy ordynacja podatkowa.
Rozpatrując sprawę organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał, iż pomimo pozytywnego wyniku przeprowadzonej przez władze belgijskie weryfikacji świadectwa przewozowego EUR l, zmiana zgłoszenia celnego jest niedopuszczalna z uwagi na upływ terminu określonego w art. 65 § 5 kodeksu celnego. Wskazano, iż przepisy ordynacji podatkowej znajdują w postępowaniu celnym jedynie odpowiednie zastosowanie, a więc stosowane są z zachowaniem odrębności wynikających z prawa celnego. Jako jedną z odrębności wskazano przepis art. 65 § 5 kodeksu celnego, który wyklucza zmianę zgłoszenia celnego po upływie 3 lat od jego przyjęcia.
Przepisy prawa celnego nie wskazują żadnych okoliczności, których wystąpienie powodowałoby zawieszenie czy przerwanie biegu 3-letniego terminu dla wydania decyzji, w związku z czym upływ tego terminu wyłącza bezwzględnie możliwość orzekania w przedmiocie prawidłowości dokonanego zgłoszenia celnego.
Za tezą taką zdaniem organu przemawia również treść art. 2651 ustawy kodeks celny, który wyłącza możliwość wznowienia postępowania, jeżeli od dnia powstania długu celnego upłynęły 3 lata. Odnosząc się do zarzutu Strony odnośnie nieuwzględnienia w niniejszej sprawie art. 206 ustawy ordynacja podatkowa organ stwierdził, iż zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w dziale IV tej ustawy. Przepis ten odnosi się zatem wyłącznie do regulacji prawa procesowego, nie wywołuje natomiast skutków w sferze terminów prawa materialnego.
Powyższą decyzję "A. " spółka jawna zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Strona skarżąca w skardze wniosła o uchylenie decyzji, wskazując, iż w sprawie niniejszej zastosowanie znajduje art. 206 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zawieszenie postępowania powoduje zawieszenie biegu terminów przewidzianych w dziale IV tejże ustawy, a co za tym idzie zawieszenie terminów wynikających z odpowiedniego zastosowania art. 245 w związku z art. 68 i 79 tej ustawy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga nie jest zasadna .
Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) – sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to , że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi :
1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania
3/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego.
Zgodnie z treścią art. 65 § 4 ustawy z dnia 9 sierpnia 1997 r. kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. Nr 75 z 2001 r. poz. 802 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji - po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny, na wniosek strony, wydaje decyzję lub może z urzędu wydać decyzję, w której:
1) uznaje zgłoszenie celne za prawidłowe,
2) uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części:
a) rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego,
b) określa kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego lub
c) zmienia elementy zawarte w zgłoszeniu celnym inne niż określone w lit. a) i b).
Wniosek, o którym mowa w § 4, powinien wskazywać, które elementy zawarte w zgłoszeniu celnym są nieprawidłowe, zakres żądania wnioskodawcy oraz dowody uzasadniające to żądanie. (§ 4a.)
Decyzja, o której mowa w § 4, nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego.( § 5).
Jest bezsporne w przedmiotowej sprawie , iż zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniu [...]
W dniu [...] strona skarżąca wystąpiła o zmianę zgłoszenia celnego i zastosowanie obniżonych stawek celnych.
Ostateczną decyzję w tej sprawie wydał organ odwoławczy w dniu [...] utrzymując w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] zgodnie z którą uznano zgłoszenie celne za prawidłowe.
21 marca 2001 r. strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego.
W dniu [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł wznowił postępowanie a postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na konieczność weryfikacji świadectwa pochodzenia towaru.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji wobec upływu z dniem [...] terminu wskazanego w art. 65 § 5 kodeksu celnego, mimo pozytywnego wyniku weryfikacji przedłożonego przez stronę skarżącą świadectwa pochodzenia.
Sporna w przedmiotowej sprawie pozostaje interpretacja przepisów prawa – ustawy Kodeks celny i ustawy Ordynacja podatkowa a konkretnie problem, czy w świetle tych ustaw, w sytuacji gdy organ celny wznowił postępowanie w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego, a następnie postępowanie to zostało zawieszone - biegnie termin z art. 65 § 5 Kodeksu celnego.
Zgodnie z art. 262 cyt. wyżej ustawy - do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy – Ordynacja podatkowa z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego.
Kodeks celny nie reguluje instytucji wznowienia postępowania. Przyjąć więc należy, iż w przypadku wznowienia postępowania w sprawach celnych stosuje się przepisy działu IV ustawy – Ordynacja podatkowa.
Kodeks celny w tym zakresie wprowadza jedynie dwie zmiany : w art. 262 (2) § 1. - zgodnie z którym w sprawach wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną dyrektora izby celnej, stwierdzenia nieważności oraz uchylenia lub zmiany takiej decyzji właściwy jest ten organ.
i art. 265 (2) w myśl którego - jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego, organ celny:
1) nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji,
2) nie wznawia postępowania.
Tylko te przepisy kodeksu celnego zawierają samodzielne uregulowania niezależne od treści przepisów ustawy Ordynacja podatkowa.
W przedmiotowej sprawie wznowiono postępowanie z zachowaniem terminu wynikającego z art. 265 (2) kodeksu celnego.
Organ celny wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 , 243 § 1 i 2 , 244§ 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
Postępowanie to zostało zawieszone na podstawie art. 201 § 1 pkt. 2 ustawy Ordynacja podatkowa , gdyż organ celny uznał , że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ , a konkretnie - jest uzależnione od wyniku weryfikacji dowodów pochodzenia towarów przeprowadzonej przez belgijskie władze celne.
Stwierdzić należy, iż zarówno wszczęcie tego postępowania jak i zawieszenie w oparciu o przepisy działu IV ustawy – Ordynacja podatkowa było prawidłowe.
Zgodnie z art. 245 § 2 tej ustawy - Organ podatkowy odmówi uchylenia
decyzji w całości lub w części również wówczas, gdy nie mógłby wydać nowej
decyzji z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68 lub w art. 70.
W myśl art. 68 § 5 ustawy Ordynacja podatkowa – bieg terminu przedawnienia zawiesza się jeżeli wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia trwa do dnia, w którym decyzja innego organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu uprawomocniło się, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.
Stwierdzić jednak należy, iż art. 68 ustawy Ordynacja podatkowa nie może mieć w tym wypadku zastosowania, gdyż jak wyżej wskazano do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy – Ordynacja podatkowa z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego, natomiast art. 68 ustawy Ordynacja podatkowa zawarty jest w dziale III tej ustawy.
Ten zatem zarzut skarżącej nie jest zasadny.
W tym wypadku odpowiednikiem art. 68 ustawy Ordynacja podatkowa jest art. 65 § 5 kodeksu celnego. Przepis ten w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie przewidywał możliwości zawieszenia biegu 3 letniego terminu dla wydania decyzji. Brak było również przepisu, który pozwalałby na przerwanie biegu tego terminu. Nie można również w przedmiotowej sprawie zarzucić organowi celnemu przewlekłości postępowania.
Mając zatem na uwadze, iż zaskarżona decyzja nie naruszała prawa Sąd w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) skargę oddalił .
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło