I SA/Łd 228/10
PostanowienieWSA w Łodzi2010-04-23
Skład orzekający: Magdalena Sieniuć
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym?Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Wnioskodawca przedstawił wystarczające dowody dotyczące swojej trudnej sytuacji materialnej, zdrowotnej i rodzinnej, w tym niskie dochody, wysokie wydatki na leczenie i utrzymanie mieszkania, a także brak oszczędności.Stan faktyczny
Skarżący A.K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe. Wniosek zawierał informacje o dochodach skarżącego i jego żony, wydatkach na utrzymanie mieszkania, leczeniu, spłacie kredytu oraz stanie zdrowia skarżącego. Zarządzeniem z dnia 18 marca 2010 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku, co zostało uczynione pismem z dnia 24 marca 2010 roku.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu A.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 23 kwietnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004 roku oraz styczeń i luty 2005 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
A.K. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004 roku oraz styczeń i luty 2005 roku.
We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną Z. oraz córką K. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.442 zł netto, jego żona osiąga dochód także z tytułu emerytury w kwocie 1.230 zł netto. Córka natomiast jest osobą bezrobotną i pozostaje na utrzymaniu rodziców. Skarżący wskazał przy tym, że jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 75 m2.
Jednocześnie skarżący oświadczył, że obciążenie budżetu rodziny stanowią wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, które wynoszą 832 zł miesięcznie. Wskazał także, iż spłaca kredyt zaciągnięty w 2008 roku związany z koniecznością pokrycia kosztów leczenia i rehabilitacji oraz uzupełnienia miesięcznego budżetu domowego związanego z egzystencją rodziny.
Ponadto skarżący dodał, że stan jego zdrowia jest krytyczny. Jest po dwóch ciężkich zawałach serca i trzech poważnych operacjach. W 2008 roku przeszedł zabieg wszycia bajpasów tętnic serca, a w 2009 roku operację związaną z usunięciem przepukliny brzusznej. Aktualnie pozostaje pod stałą kontrolą Śląskiego Centrum Chorób Serca w Z. oraz Kliniki Naczyniowej w K. Koszty związane z leczeniem i zakupem leków to kwota ok. 200 zł miesięcznie. Rodzina ponosi także wydatki związane z płatnością składek w C w wysokości 130 zł kwartalnie.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 18 marca 2010 roku wezwano wnioskodawcę do złożenia wyciągów z posiadanych przez niego, żonę i córkę rachunków bankowych oraz ewentualnych lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, a także wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia córki K. oraz braku osiągania przez nią dochodu - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 24 marca 2010 roku oświadczył, że żona i córka nie posiadają żadnych rachunków bankowych oraz żadnych lokat bankowych. Emeryturę żony w kwocie 1.230 zł doręcza listonosz. Do wniosku skarżący dołączył oświadczenie córki i kserokopię decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w S., zaświadczenie o posiadaniu rachunku w A, wyciągi z rachunków bankowych oraz harmonogram spłaty kredytu udzielonego przez B.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych informacji i dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną Z. oraz córką K. Skarżący cierpi na szereg schorzeń i pozostaje pod stałą kontrolą Śląskiego Centrum Chorób Serca w Z. oraz Kliniki Naczyniowej w K.
Łączny dochód małżonków zamyka się kwotą 2.672 zł netto. Córka skarżącego nie posiada obecnie statusu osoby bezrobotnej i pozostaje na utrzymaniu rodziców. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i zakupem lekarstw, które wynoszą 1.032 zł miesięcznie. Małżonkowie nie posiadają przy tym żadnych oszczędności. Ponadto ponoszą koszty związane z płatnościami składek w C (130 zł kwartalnie), a także ze spłatą kredytu, przeznaczając na ratę miesięczna kwotę rzędu 253,78 zł. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 75 m2.
W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło