I SA/Łd 23/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2011 r. zażalenia pełnomocnika M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w przedmiocie kosztów postępowania, zawarte w wyroku tego sądu z 18 marca 2011 r. w sprawie I SA/Łd 23/11 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za grudzień 2007 r. oraz kwoty podatku do zapłaty za grudzień 2007 r. postanawia: 1. uchylić punkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 18 marca 2011 r. sygnatura akt I SA/Łd 23/11; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 11.617,- (jedenaście tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wydanym w niniejszej sprawie wyrokiem z [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r., stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od organu podatkowego na rzecz skarżącego kwotę 7.657 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zażaleniem z [...] r. pełnomocnik skarżącego zakwestionował zawarte w pkt 3 ww. wyroku rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Podnosząc zarzuty naruszenia art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wskazał na ich naruszenie poprzez błędne zastosowanie i niewłaściwe określenie kosztów procesu. W konsekwencji pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. we własnym zakresie na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzeczenie o kosztach na podstawie art. 200 p.p.s.a. i przyznanie skarżącemu od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwoty 11.617 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, bądź też o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Ł. i "zasądzenie od na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, według norm przepisanych". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast art. 205 p.p.s.a. określa niezbędne koszty do celowego dochodzenia praw przez stronę postępowania reprezentowaną przez adwokata lub radcę prawnego. Do kosztów tych zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, a także wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stawki opłat od czynności radcy prawnego określa wspomniane już rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...). W § 6 pkt 5 wskazuje ono, że w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu wynosi powyżej 200.000 zł koszty zastępstwa procesowego wynoszą 7.200 zł. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia przekraczała kwotę wskazaną w § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., a zatem koszty zastępstwa procesowego winny być uwzględnione zgodnie z tym przepisem na 7.200 zł. Poza tą kwotą do kosztów strony niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw zaliczyć należy wpis sądowy od skargi uiszczony w wysokości 4.400 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Łączne koszty poniesione przez skarżącego w niniejszej sprawie wyniosły 11.617 zł, nie zaś 7.657 zł, jak to wynika z treści wyroku z 18 marca 2011 r. Koszty te, w myśl art. 200 p.p.s.a., pokrywa w całości organ administracji, który wydał zaskarżony akt. W myśl art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowa. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki na zasadach ogólnych. W niniejszej sprawie sąd uznał zażalenie pełnomocnika skarżącego za oczywiście uzasadnione, jako że przedstawiono w nim właściwe rozliczenie kosztów przedmiotowego postępowania. W tym stanie sprawy sąd, w trybie autokontroli, na podstawie powołanego wyżej art. 195 § 2 w zw. z art. 200 i art. 205 § 3 p.p.s.a. oraz z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., uchylił punkt 3 wyroku WSA w Łodzi z 18 marca 2011 r. w przedmiocie kosztów postępowania i zasądził na rzecz strony skarżącej właściwą kwotę 11.617 zł. P.Z-C.