I SA/Łd 236/12

Dnia 12 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia w podatku od towarów i usług za maj 2005 r. prawidłowej kwoty zwrotu różnicy podatku należnego i naliczonego na rachunek bankowy oraz prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za maj 2005 r. prawidłowej kwoty zwrotu różnicy podatku należnego i naliczonego na rachunek bankowy oraz prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego. Uzasadniając ów wniosek podniesiono, że skarżący prowadzi przedsiębiorstwo transportowe. Wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi, zdaniem wnioskodawcy do zajęcia rachunku bankowego. W konsekwencji zaś do wstrzymania dostaw paliw, a dalej do zaprzestania świadczenia usług i likwidacji działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje z mocy prawa wykonalności zaskarżonego aktu. Oznacza to, iż organ podatkowy może domagać się od podatnika wykonania decyzji – zapłaty należności podatkowej, zaś w razie odmowy jej dobrowolnego wykonania, wszcząć postępowanie egzekucyjne. Podatnik może się bronić przed wykonaniem decyzji zaskarżonej, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Adresatem tego wniosku może być zarówno organ podatkowy jak i sąd. Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy przede wszystkim od rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). W ocenie Sądu zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nie został należycie uzasadniony. Przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności faktyczne, tj. obawa, że wykonanie decyzji będzie oznaczać zajęcie rachunku bankowego, nie wyczerpują zdaniem Sądu przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Po pierwsze z wniosku wynika, że podatnik przewiduje, że organ podatkowy może podjąć działania zmierzające do wyegzekwowania należności z rachunku bankowego. Przewidywania podatnika, co do możliwości zastosowania powyższych środka egzekucyjnego, nawet jeśli jest prawdopodobne, nie jest równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy również zwrócić uwagę, że zajęcie rachunku bankowego nie wiąże się, co do zasady z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bowiem w przypadku uwzględnienia skargi, podatnik może oczekiwać zwrotu wyegzekwowanych należności podatkowych od organu egzekucyjnego. Wprawdzie nie można wykluczyć, że w konkretnych sytuacjach na skutek egzekucji z rachunku bankowego wystąpią okoliczności, które będą groziły powstaniem szkody znacznych rozmiarów lub innych skutków, które trudno odwrócić, jednak takich okoliczności we wniosku nie wskazano. W ocenie Sądu na aprobatę mnie zasługuje również zdawkowe stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji "doprowadzi do zaprzestania świadczenia usług i działalności". W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku powyższa teza jest zupełnie gołosłowna i pozbawiona argumentacji. Konkludując Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z realnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu P.Z-C.