I SA/Łd 242/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. W. wniesionego w pismach z 22 i 26 maja 2017 r. w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odrzucić zażalenie. W toku postępowania w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał między innymi postanowienie z 26 kwietnia 2017 r., którym odrzucił zażalenie T. W. na postanowienie tego Sądu z 17 marca 2017 r., utrzymujące w mocy wcześniej wydane postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. Pismem z 22 maja 2017 r. T.W. złożyła "zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 241/16, sygn. akt I SA/Łd 242/16 z 28.04.2017 r." (k. 240). Następnie pismem z 26 maja 2017 r. skarżąca złożyła "zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 241/16 do sygn. akt I SA/Łd 244/16 T. W. (...)", wnosząc o ich uchylenie w całości (k. 242). W obu pismach skarżąca wniosła również o "uchylenie poprzednich orzeczeń." Zarządzeniem z 27 czerwca 2017 r. skarżąca została wezwana do wskazania, których orzeczeń WSA w Łodzi dotyczy pismo datowane na 26 maja 2017 r., pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zarządzenie sądu zostało doręczone 18 lipca 2017 r. (k. 256). W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wskazała, że domaga się uchylenia "wszystkich postanowień wydanych w sprawach: sygn. akt I SA/Łd 244/16, sygn. akt I SA/Łd 242/16, sygn. akt I SA/Łd 241/16" (k. 258). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 178 w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca w dwóch pismach z 22 i 26 maja 2017 r. domagała się uchylenia bliżej niesprecyzowanych orzeczeń wydanych w tej sprawie oraz w pozostałych sprawach, toczących się z jej udziałem przez tutejszym Sądem. Wyjaśnić należy, że wprawdzie w pierwszym z pism strona wskazała na postanowienie z 28 kwietnia 2017 r., jednak z akt sprawy wynika, że w tej dacie nie zostało wydane żadne postanowienie. W konsekwencji skarżąca została wezwana do wskazania konkretnego postanowienia Sądu, na które zażalenie zostało złożone, przy czym – z uwagi na w istocie zbieżną treść pism z 22 i 26 maja 2017 r. – przyjąć należy, że wspomniane wezwanie dotyczyło obu tych pism. W odpowiedzi na wezwanie T. W. powtórzyła jedynie, że wnosi o uchylenie wszystkich postanowień wydanych w sprawach o sygn. akt I SA/Łd 241/16, I SA/Łd 242/16 oraz I SA/Łd 244/16. Skarżąca nie usunęła zatem braku formalnego zażalenia, a tym samym uniemożliwiła dalsze jego rozpoznanie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie. Ake.