I SA/Łd 244/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa oraz uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa oraz uiszczenia wpisu od skargi. Pismem z dnia 4 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego doradca podatkowy P. S. wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa oraz uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 176 zł. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu 2 lutego 2015 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2005r. Wnioskodawca stwierdził, że w dniu 30 kwietnia 2015 r. w sposób prawidłowy została doręczona korespondencja zawierająca postanowienie sądu o odrzuceniu skargi na decyzję, z której wynikało, że jako pełnomocnik nie wykonał wezwania do uzupełnienia barków skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 26 lutego 2015 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych wniesionej skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Odrębnym zarządzeniem z dnia 5 marca 2015 r. pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 176 zł. Odpisy zarządzeń zostały wysłane za pośrednictwem operatora pocztowego na adres do korespondencji wskazany w skardze. Pełnomocnik strony nie odebrał korespondencji. W ocenie pełnomocnika nieodebranie przesyłek było niezawinione a terminem w którym do pełnomocnika dotarła informacja o wcześniejszych przesyłkach wzywających do uzupełnienia skargi jest 30 kwietnia 2015 r. to jest dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Pełnomocnik podniósł, że z informacji uzyskanych z sądu wynika, iż od stycznia bieżącego roku obsługą doręczania przesyłek zajmuje się przedsiębiorstwo A S.A. w miejsce B. W ocenie pełnomocnika zmiana operatora miała wpływ na sposób doręczania przesyłek. Wnioskodawca wyjaśnił, że miejsce, w którym ustanowiono adres do doręczeń jest biurem rachunkowym czynnym od godziny 8.00 do 16.00-17.00 od poniedziałku do piątku. Właśnie dlatego adres do doręczeń został tak ustanowiony aby w godzinach powszechnie przyjętych za robocze doręczyciel miał możliwość doręczenia przesyłek sądowych. Zdaniem pełnomocnika z doświadczenia życiowego wynika, iż nie jest możliwe nieodebranie przesyłek w miejscu powszechnie dostępnym tym bardziej nie jest możliwe podwójne nieodebranie przesyłek. Ponadto zwrócić należy uwagę na adnotację uczynioną na przesyłkach, wskazuje ona, iż adresat nie podjął przesyłek. Zatem nie jest uprawnione przypuszczenie aby dwa razy pozostawić zawiadomienie o przesyłce w lokalu powszechnie dostępnym we wskazanych godzinach. Podczas gdy możliwe było odebranie tego pisma z chwilą jego doręczenia, czy też złożenie zawiadomienia o przesyłce. Przyczyna takiego stanu rzeczy tkwi w oznaczaniu lokali znajdujących się w budynku oraz w tym, iż doręczenie przypadło w okresie gdy doręczyciele A S.A. z braku doświadczenia i wiedzy dokonywali doręczenia bez rozróżniania adresów. Wnioskodawca oświadczył, że w latach poprzednich, gdy doręczycielem przesyłek byli doręczyciele B wszystkie przesyłki polecone otrzymywane z WSA w Łodzi nie było przypadku przesyłki nieodebranej. Oświadczył, że w roku bieżącym otrzymywał przesyłki polecone z NSA w Warszawie gdzie doręczycielem jest B zostały one doręczone pracownikowi biura rachunkowego bez pozostawiania informacji o możliwości odebrania. Jednakże zasadniczym argumentem uzasadniającym nieodebranie przesyłki bez własnej winy przez pełnomocnika jest fakt, iż w budynku, w którym został ustanowiony adres do doręczeń znajdują się dwa lokale których adres jest zbliżony. Pod adresem ul. A 59, jest lokal mieszkalny oznaczony jako 59/11 oraz lokal biurowy funkcjonujący pod adresem ul. A 59 lokal 11. Rozróżnienie to ma zasadnicze znaczenie w przypadku odbioru przesyłek poleconych. Doręczyciele B od lat doręczający przesyłki pod wskazany adres nie mieli problemu z lokalizacją adresu i doręczali przesyłki prawidłowo. Zmiana jaka nastąpiła od stycznia zdecydowanie wpłynęła na to, iż przesyłki te nie zostały odebrane z winy pełnomocnika, a z w winy doręczyciela. Wskazać należy, iż przesyłki zostały nadane krótko po zmianie operatora pocztowego i prawdopodobnie w S. były pierwszymi przesyłkami jakie doręczyciele mieli doręczyć pod wskazany adres. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż doręczyciele A S.A. nie złożyli zawiadomienia o przesyłce pod wskazany adres składając je do lokalu mieszkalnego, a nie użytkowego jaki został wskazany jako adres. W piśmie z dnia 11 maja 2015 r. stanowiącym uzupełnieni wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, pełnomocnik podniósł, że wbrew twierdzeniu sądu w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi, o prawidłowym adresie umieszczonym na przesyłce, postanowienie to zostało zaadresowane w wadliwie ponieważ jako adres do korespondencji pełnomocnik podał: "C" Sp. z o.o. ul. A 59 lokal 11, [...] S.", natomiast adres podany przez sąd jest następujący: "C Sp. z o.o. ul. A 59 lokal 11, [...] S.". Pełnomocnik podniósł, że wadliwe adresowanie bieżącego postanowienia mogło być praktyką sądu, co do wadliwych adresów wskazanych wcześniej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Po przeanalizowaniu treści złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu, z cytowanymi przepisami, sąd doszedł o przekonania, że uchybienie terminu nie było niezawinione. Wnioskodawca dowodzi, że nie odebrał korespondencji ponieważ nie został zawiadomiony o złożeniu pism w placówce pocztowej, co w ocenie pełnomocnika, co jest związane ze zmianą operatora pocztowego. Ponadto pełnomocnik podniósł, że pod tym samym adresem, pod którym pełnomocnik prowadzi swoją kancelarię, znajduje się również lokal mieszkalny. W ocenie sądu powyższe argumenty nie są przekonujące. Po pierwsze, zarówno przesyłka zawierająca wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, jak i druga zawierająca odpis zarządzenia o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, zostały zaadresowane następująco: doradca podatkowy P. S., adres do korespondencji Doradztwo i Finanse Spółka Doradztwa Podatkowego Spółka z o.o. ul. A 59 lokal 11, [...] S., co wyklucza możliwość doręczenia korespondencji do lokalu mieszkalnego, a nie użytkowego. Ponadto, na obu przesyłkach doręczyciel dokonał opisu, zgodnie z którym w dniu 12 marca 2015 r. nie zastał adresata. Z opisów zawartych na przesyłkach nie wynika, że są błędnie zaadresowane i nie mogły zostać doręczone. Podkreślić należy, że korespondencja zawierająca postanowienie sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. o odrzuceniu skargi, została zaadresowane w ten sam sposób i przesyłka została odebrana przez pełnomocnika. W tej sytuacji należy przyjąć, że częściowo zniekształcona nazwy kancelarii na przesyłkach, a także istnienie lokalu mieszkalnego i użytkowego pod tym samym adresem oraz zmiana operatora pocztowego, który doręcza przesyłki sądowe, nie stanowiło przeszkody w jej prawidłowym doręczeniu. Mając na uwadze, że okoliczności przedstawione przez pełnomocnika strony skarżącej nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przewrócenia terminu. P.C.