I SA/Łd 245/15

Dnia 8 maja 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. E. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. E. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. M. E. złożyła na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi We wniosku tym skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem H. i 4-letnią córką A.. Mąż prowadzi spółkę cywilną, która znajduje się na progu upadłości. Z tytułu prowadzenia działalności mąż osiąga dochód w kwocie 2.000 zł brutto, z którego znaczna część przeznaczana jest na alimenty (550 zł) oraz spłatę kredytu hipotecznego (350 zł). Jednocześnie skarżąca podała, że wysokość comiesięcznych wydatków rodziny wraz ze spłatą raty kredytowej i wydatkami "na utrzymanie działalności" waha się w granicach kwoty 2.520 zł -2.750 zł. W związku z tymi wydatkami i dochodem męża regularnie prosi o pomoc rodzinę. Skarżąca wskazała przy tym, że jej majątek stanowi dom o pow. 105 m2, a ponadto jest współwłaścicielką samochodu osobowego o wartości ok. 18.000 zł (drugim współwłaścicielem jest jej matka). Z mężem pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej od dnia 29 grudnia 2010 roku. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła dodatkowo, że działalność, którą prowadzi pod swoim nazwiskiem, od ponad roku jest zawieszona, a od pięciu lat w rozliczeniu rocznym wykazuje stratę rzędu 7.000 zł. Podkreśliła, że nie stać jej na uiszczenie opłaty sądowej, gdyż jej sporadyczne dochody (ok. 2.000 zł co trzy miesiące) nie wystarczają na uregulowanie zaległości w opłatach. Ponadto we wniosku skarżąca zawarła także oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)– dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem H. i 4-letnią córką A.. Majątek skarżącej stanowi dom o pow. 105 m2, a ponadto jest ona współwłaścicielką samochodu osobowego o wartości ok. 18.000 zł (drugim współwłaścicielem jest jej matka). Prowadzona przez nią działalność od ponad roku jest zawieszona. Mąż skarżącej prowadzi spółkę cywilną, która znajduje się na progu upadłości. Z tytułu prowadzenia działalności mąż skarżącej osiąga dochód w kwocie 2.000 zł brutto, z którego znaczna część przeznaczana jest na alimenty (550 zł) oraz spłatę kredytu hipotecznego (350 zł). Wysokość comiesięcznych wydatków rodziny wraz ze spłatą raty kredytowej i wydatkami "na utrzymanie działalności" waha się w granicach kwoty 2.520 zł -2.750 zł. W związku z tymi wydatkami, dochodem męża i sporadycznie osiąganym dochodem (ok. 2.000 zł co trzy miesiące) skarżąca regularnie prosi o pomoc finansową rodzinę. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Niemniej jednak w tym miejscu z całą mocą należy podkreślić, iż przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, do których uiszczenia skarżąca była zobowiązana przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten jest bowiem skuteczny od momentu jego wniesienia (czyli w niniejszej sprawie od dnia 15 kwietnia 2015 roku) nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, do uiszczenia których strona obowiązana była przed jego złożeniem w drodze zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 marca 2015 roku (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2004 r., FZ 125/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, a także T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 630-631). Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ake.