I SA/Łd 245/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. E. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzeniem z 12 marca 2015 r. M. E. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Odpis wskazanego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 7 kwietnia 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu wpis nie został uiszczony. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w dniu 15 kwietnia 2015 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę podatniczki z uwagi na uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zawarto informację, że negatywne konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek. Wskazane postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 13 maja 2015 r. Pismem z dnia 13 maja 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. W uzasadnieniu podniosła m.in., że na okres marca i pierwszej połowy kwietnia przypadały liczne wizyty lekarskie (hematolog, neurolog), badania (łącznie z tomografią komputerową) oraz rehabilitacja. Złe samopoczucie i ból sprawiły, że codzienne obowiązki i zobowiązania skarżąca wykonywała mechanicznie. Co istotne w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca wysłała 15 kwietnia 2015 r., bowiem była przekonana, że na jego wysłanie ma 7 dni roboczych, a nie kalendarzowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym, w terminie bez swojej winy. Według powyższego przepisu konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu, jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Stosownie zaś do treści przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy, natomiast Sąd rozpoznając wniosek strony musi ocenić, czy w terminie przewidzianym do dokonania czynności nastąpiła taka przeszkoda. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i jest możliwe, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Strona winna przy tym uprawdopodobnić brak swojej winy w uchybieniu terminu, czyli uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała praktycznie aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto, przy ocenie zawinienia sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swoje interesy, czy też - przeciwnie - wykazała się niedbalstwem. Uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Zdaniem Sądu powołane uzasadnienie wniosku nie daje podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Błędne odczytanie pouczenia prawidłowo sformułowanego przez Sąd w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i przekonanie o wskazaniu terminu liczonego w dniach kalendarzowych nie stanowi o braku winy strony. Z treści wniosku nie wynika również, aby schorzenia, na które cierpi skarżąca miały charakter nagły i uniemożliwiały jej wyręczenie się inną osobą. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. AKE.