I SA/Łd 246/15

Dnia 7 maja 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F.-N. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. F.-N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2008 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – K. F.-N. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych w całości. K. F.-N., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2008 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 14.845 zł, skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, tj. opłat sądowych w całości lub w części, ewentualnie zwolnienie od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartym na urzędowym formularzu (PPF) skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z trzema małoletnimi synami. Utrzymuje się z zasiłku rodzinnego w kwocie 449 zł. Wskazała przy tym, że jest współwłaścicielką dwóch lokali o pow. 97,9 m2 i 52,4 m2. Jednakże w związku z prowadzonymi postępowaniami podatkowymi nieruchomości te zostały obciążone hipotekami przymusowymi. Nie posiada innego majątku, korzysta z pomocy finansowej rodziny. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że za zwolnieniem jej od kosztów przemawia fakt, że nie jest to obecnie jedyny duży wydatek związany z wpisem sądowym, gdyż ciąży na niej obowiązek zapłaty także wpisu od skargi wniesionej w innej sprawie w kwocie 2.581 zł. Ponadto dokonała już wpłaty wpisów od wcześniej wniesionych skarg na łączną kwotę 18.957 zł, co znacznie pogorszyło jej sytuację majątkową i spowodowało niemożność poniesienia kosztów w niniejszej sprawie. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższych wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 25 marca 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenia miesięcznej kwoty środków uzyskiwanych w ramach pomocy od rodziny, wykazania miesięcznej kwoty wydatków przeznaczanych na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne wraz z podaniem, w jakiej części w kosztach tych partycypuje ojciec dzieci skarżącej oraz nadesłania aktualnego odpisu zeznania podatkowego skarżącej - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 20 kwietnia 2015 roku nadesłał dodatkowe dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów źródłowych wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z trzema małoletnimi synami. Pobiera zasiłek rodzinny w kwocie 449 zł, korzysta także z pomocy rodziny, w tym pomocy męża, w kwocie około 1.600 zł miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania rodziny zamykają się kwotą ok. 2.000 zł. W kosztach tych partycypuje mąż skarżącej (w 50%), przeznaczając na ten cel wyżej wskazaną kwotę 1.600 zł. Wydatki związane z utrzymaniem mieszkania w całości ponoszą teściowe skarżącej. Jedyny majątek skarżącej stanowią dwa lokale o pow. 97,9 m2 i 52,4 m2, aktualnie obciążone hipotekami przymusowymi w związku z prowadzonymi postępowaniami podatkowymi. Ponadto, jak podała skarżąca, na pogorszenie jej sytuacji majątkowej miał także wpływ fakt uiszczenia wpisów od wcześniej wniesionych skarg na łączną kwotę 18.957 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącej, kwotę niezbędnych, wykazanych wydatków oraz wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie (14.845 zł), referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, i na tej podstawie przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych w całości w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.