I SA/Łd 251/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 lutego 2025 roku nr 1001-IEE.7192.24.2025.2.MOK w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 kwietnia 2025 r. B. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo, zatytułowane "Skarga na postanowienie z dnia 26 lutego 2025 r.", które odnosiło się do wydanego wobec S. N. postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 lutego 2025 r., którym organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec S. N. w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...]. Na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła również skarga sporządzona i podpisana przez S. N., zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Łd 252/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga wnoszona na rozstrzygnięcie organu administracji, która ma zostać poddana kontroli przez sąd administracyjny, musi dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W tej płaszczyźnie więc interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też podjęcia określonej czynności (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 213-214, teza 7). W omawianej sprawie B. N. nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 lutego 2025 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego zostało bowiem wydane wobec S. N., a nie wobec B. N.. Tym samym zaskarżone postanowienie nie oddziałuje w żaden sposób na sferę jej uprawnień czy obowiązków. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznając, że wniesienie skargi przez B. N. jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. ds