I SA/Łd 253/05

Dnia 6 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA : P. Janicki, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. po wyroku z dnia 8 listopada 2004 roku uchylającym decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [..] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999 roku p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Wyrokiem z dnia 8 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] (Sygn. akt I SA/Łd 76/04) uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. W dniu 31 stycznia 2005 roku P. M. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. po w. w. wyroku uchylającym przejawiającą się w nieuiszczeniu przez organ zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W dniu 23 marca 2005 skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na wykonanie przez organ obowiązku nałożonego nań w wyroku przez Sąd. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 60 w związku z art. 144 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) do chwili ogłoszenia wyroku skarżący może skutecznie cofnąć skargę, o ile jego działanie nie zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie zaś art. 161 § 1 pkt 1 cyt wyżej ustawy w razie skutecznego cofnięcia skargi, Sąd umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W sytuacji procesowej, która zarysowała się w rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, gdyż powodowane było usunięciem przez organ kwestionowanego przez skarżącego stanu bezczynności. Tym samym działanie strony nie zmierzało do obejścia prawa ani nie było nacelowane na utrzymanie w obrocie prawnym wadliwego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.