I SA/Łd 257/25

WyrokWSA w Łodzi2025-07-15

Skład orzekający: Joanna Grzegorczyk-Drozda, Cezary Koziński, Tomasz Furmanek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny ma obowiązek wszcząć postępowanie w sprawie ponownego, zaktualizowanego oszacowania zajętych ruchomości, jeśli ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje takiej możliwości po zakończeniu procedury oszacowania przez biegłego sądowego?
Ratio decidendi
Organ egzekucyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ponownego, zaktualizowanego oszacowania zajętych ruchomości, ponieważ ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz Kodeks postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości kwestionowania przez zobowiązanego prawidłowości oszacowania przez biegłego sądowego ani żądania ponownego oszacowania. Procedura oszacowania przez biegłego sądowego, zainicjowana na wniosek strony, wyczerpuje ustawowy tryb w tym zakresie.
Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. wniosła o ponowne, zaktualizowane oszacowanie zajętych ruchomości (samochód, ciągnik, naczepa). Organy egzekucyjne odmówiły wszczęcia postępowania w tej sprawie, uznając, że procedura oszacowania przez biegłego sądowego została już zakończona i nie ma podstaw do jej ponowienia. Spółka argumentowała, że wartość szacunkowa jest zaniżona i pozbawiono ją możliwości zakwestionowania wyceny. Po utrzymaniu odmowy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, Spółka wniosła skargę do WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Cezary Koziński, Asesor WSA Tomasz Furmanek, Protokolant Starszy asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2025 r. sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. z siedzibą w Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 marca 2025 r. nr 1001-IEE.7192.1.2025.8.JW w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie dokonania ponownego, zaktualizowanego oszacowania zajętych ruchomości oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 marca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie z dnia 4 grudnia 2024 r., którym organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie dokonania ponownego, zaktualizowanego oszacowania zajętych ruchomości. Organ dokonał powyższego rozstrzygnięcia analizując stan faktyczny sprawy i przyjmując jej przebieg zgodnie, z którym Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie protokołem zajęcia i odbioru ruchomości z dnia 14 grudnia 2022 r., dokonał zajęć zabezpieczających ruchomości: samochodu terenowego marki BMW model X3 Diesel, nr rejestracyjny [...] ciągnika samochodowego marki DAF, nr rejestracyjny [...] oraz naczepy marki MENCI, nr rejestracyjny [...], które pozostawiono pod dozorem Spółki. Protokół zajęcia i odbioru ruchomości, potwierdzający dokonanie tych czynności, został sporządzony i doręczony Spółce dnia 14 grudnia 2022 r. (protokół odebrał osobiście Prezes Spółki S. R.). Zawiadomieniami z dnia 28 grudnia 2022 r. o numerach: 1027-SEE.711.2330.2022, 1027-SEE.711.2331.2022 i 1027-SEE.711.2332.2022 organ egzekucyjny poinformował Starostwo Powiatowe w Wieruszowie o zajęciu powyższych pojazdów (zawiadomienia te zostały doręczone Spółce dnia 29 grudnia 2022 r.) Dnia 19 grudnia 2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie wystawił na Spółkę tytuły wykonawcze o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...] obejmujące należności z tytułu podatku VAT z okresów miesięcznych oraz należności z tytułu dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100%. Kolejne tytuły organ wystawił dnia 27 grudnia 2023 r. o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obejmujące należności z tytułu podatku VAT z okresów miesięcznych oraz należności z tytułu dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100%, dnia 8 stycznia 2024 r. o numerach: [...], [...], [...],[...], [...], [...] obejmujące należności z tytułu podatku VAT z okresów miesięcznych oraz należności z tytułu dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% oraz dnia 1 lipca 2024 r. o numerach: [...], [...],[...], obejmujące należności z tytułu podatku VAT za sierpień, wrzesień i październik 2018 roku. Odpisy tytułów wykonawczych o numerach: [...],[...], [...], [...], [...], [...] zostały doręczone Spółce dnia 22 grudnia 2023 r. Odpisy tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...], [...], [...], [...],[...],[...], [...] zostały doręczone Spółce dnia 9 stycznia 2024 r. Natomiast odpisy tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...],[...]zostały doręczone Spółce dnia 18 lipca 2024 r. Z dniem wystawienia opisanych powyżej tytułów wykonawczych, na mocy art. 154 § 4 pkt. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. jed. Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm. – dalej jako: "u.p.e.a."), zajęcie zabezpieczające ruchomości: samochodu terenowego marki BMW model X3 Diesel, nr rejestracyjny [...]; ciągnika samochodowego marki DAF, nr rejestracyjny [...] oraz naczepy marki MENCI, nr rejestracyjny [...]- dokonane protokołem z dnia 14 grudnia 2022 r., przekształciło się w zajęcie egzekucyjne. Zawiadomieniem z dnia 19 stycznia 2024 r. (doręczonym Spółce dnia 23 stycznia 2024 r.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie poinformował Spółkę, że dnia 31 stycznia 2024 r. o godz. 12.00 zostanie przeprowadzone, przez biegłego skarbowego, oszacowanie opisanych zajętych ruchomości. Odpis operatu szacunkowego sporządzonego dnia 20 lutego 2024 r. przez biegłego skarbowego J. C., został przesłany do pełnomocnika Spółki - adwokata P. K., przy zawiadomieniu z dnia 5 kwietnia 2024 r. (nr 1027-SEE.7110.225.2024.1). Zawiadomienie to pełnomocnik strony otrzymał dnia 10 kwietnia 2024 r. Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2024 r. Podatnik wystąpił o dokonanie oszacowania wskazanych ruchomości przez biegłego sądowego. Pismem z dnia 25 kwietnia 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie zlecił dokonanie oszacowania przedmiotowych ruchomości biegłemu sądowemu G. C. Zawiadomieniem z dnia 20 czerwca 2024 r. Naczelnik Urzędu w Wieruszowie przesłał do pełnomocnika Spółki odpis operatu szacunkowego sporządzonego przez biegłego sądowego dnia 3 czerwca 2024 r. (wraz z jego sprostowaniem z dnia 14 czerwca 2024 r.). Pełnomocnik Spółki odebrał to zawiadomienie dnia 8 lipca 2024 r. Pismem z dnia 3 lipca 2024 r., zatytułowanym "ZAWIADOMIENIE O WYPOWIEDZENIU PEŁNOMOCNICTWA", które wpłynęło do Urzędu Skarbowego w Wieruszowie w dniu 11 lipca 2024 r., adwokat P. K. poinformował organ egzekucyjny o wypowiedzeniu mu przez Spółkę pełnomocnictwa do działania w sprawie 1027-SEE.7110.272.2024.1. Dnia 17 października 2024 r. organ egzekucyjny zawiadomił, przez publiczne obwieszczenie, o terminie pierwszej licytacji przedmiotowych ruchomości. Termin pierwszej licytacji został wyznaczony na dzień 28 listopada 2024 r. (obwieszczenie zostało doręczone Spółce dnia 18 października 2024 r.). Pismem z dnia 20 listopada 2024 r. strona zwróciła się z wnioskiem o dokonanie ponownego, zaktualizowanego, oszacowania zajętych ruchomości: samochodu terenowego marki BMW model X3 Diesel, nr rejestracyjny [...]; ciągnika samochodowego marki DAF, nr rejestracyjny [...] oraz naczepy marki MENCI, nr rejestracyjny [...] oraz odwołanie terminu pierwszej licytacji wskazanych ruchomości wyznaczonej na dzień 28 listopada 2024 r. W uzasadnieniu wskazała, że wartości szacunkowe pozostają dalece zaniżone, albowiem zajęte ruchomości przedstawiają znacznie wyższą wartość rynkową. Z tego względu, z oczywistym pokrzywdzeniem i niekorzyścią dla Spółki byłoby przeprowadzenie licytacji i ewentualnej sprzedaży rzeczy z uwzględnieniem, wskazanych przez organ egzekucyjny, zaniżonych wartości. Wartość wywołania winna odzwierciedlać odpowiedni ułamek wartości oszacowania, która w odniesieniu do żadnej z trzech zajętych ruchomości nie jest realna i rzeczywista. Spółka podniosła również, że pismami z dnia 14 grudnia 2022 r. (numery zawiadomień 1027-SEE.711.2330.2022; 1027-SEE.711.2331.2022; 1027- SEE.711.2332.2022) została zawiadomiona jedynie o samym fakcie zajęcia środka transportu, bez wskazania w zawiadomieniach oszacowanej przez pracownika organu egzekucyjnego wartości szacunkowej zajętych ruchomości. Podatnik, w dalszej części pisma podniósł, że wskutek braku otrzymania protokołu uzupełniającego, który zawierałby oznaczenie wartości szacunkowej ruchomości, pozbawiono Spółkę możliwości złożenia skargi na oszacowanie dokonane przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny i zakwestionowania wartości oszacowania. Końcowo strona wniosła o dokonanie aktualnej, rzeczywistej i rzetelnej wyceny zajętych ruchomości oraz aby tego oszacowania, zgodnie z właściwymi przepisami, dokonał biegły skarbowy. Z uwagi na powyższe pismo, organ egzekucyjny odwołał sprzedaż w drodze licytacji publicznej przedmiotowych ruchomości wyznaczoną na dzień 28 listopada 2024 r.). Zgodnie z treścią protokołu odbioru ruchomości z dnia 28 listopada 2024 r., przedmiotowe ruchomości zostały odebrane spod dozoru Spółki i przekazane pod dozór A.1. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie dokonania ponownego, zaktualizowanego oszacowania zajętych ruchomości: samochodu terenowego marki BMW model X3 Diesel, nr rejestracyjny [...]; ciągnika samochodowego marki DAF, nr rejestracyjny [...] oraz naczepy marki MENCI, nr rejestracyjny [...] (doręczono pełnomocnikowi Spółki - adwokatowi P. B. dnia 9 grudnia 2024 r.). Dnia 16 grudnia 2024 r. Podatnik złożył na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu, w pierwszej kolejności zwrócił uwagę na fakt wypowiedzenia przez Spółkę adwokatowi P. K. pełnomocnictwa na dalszym etapie sprawy. Następnie podniósł, że Spółka nie może pozostawać w sytuacji braku możliwości zakwestionowania ewidentnie błędnej wyceny swoich ruchomości, nawet jeśli sporządził ją biegły sądowy. Każdorazowo winna bowiem istnieć możliwość złożenia właściwych, merytorycznych zarzutów i zastrzeżeń względem błędnej opinii, mających na celu korektę oszacowania, w szczególności w sytuacji rażącego zaniżenia wartości zajętych rzeczy. Taka zaś sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Zdaniem strony dokonana wycena wymaga aktualizacji i dostosowania do aktualnych realiów rynkowych, zmieniających się cen, itd. oraz nie może abstrahować od bieżącej sytuacji gospodarczej w kraju. Tym samym, koniecznym staje się dokonanie ponownej, aktualnej wyceny zajętych pojazdów. Potrzeba ta uwydatnia się tym bardziej, że w ostatnim czasie dokonano odebrania zajętych pojazdów z dozoru Spółki i przetransportowania ich na parking do dyspozycji organu egzekucyjnego. Spółka nie ma żadnego wglądu i wiedzy na temat jakości sprawowanego nadzoru i zabezpieczenia zajętych pojazdów, jaki jest ich aktualny stan techniczny, sprawność, wygląd, itd. Spółka podniosła, iż zaskarżone postanowienie niesłusznie i bezpodstawnie odbiera żalącej prawo i możliwość należytego i chroniącego w pełni jej dobre prawa (jako właściciela) dokonania właściwego oszacowania wartości jej pojazdów. Postanowieniem z dnia 5 marca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, podzielając jego ustalenia i rozstrzygnięcie w pełnym zakresie. Ponieważ strona nadal nie zgadza się ze stanowiskiem organu, wniosła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 99 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez jego niezastosowanie i niewezwanie biegłego skarbowego do oszacowania wartości zajętych ruchomości, w sytuacji, w której aktualna na dzień wniosku Spółki sytuacja wskazywała na ewidentną potrzebę aktualizacji wyceny zajętych ruchomości, z przyczyn szeroko w tym wniosku zakreślonych. Uzasadniając wniesioną skargę Podatnik powtórzył argumentację, podniesioną w zażaleniu z dnia 16 grudnia 2024 r. Z uwagi na zakres i charakter wskazanych naruszeń, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga, jako bezzasadna, podlega oddaleniu. W analizowanej sprawie Podatnik wniósł o dokonanie ponownego, zaktualizowanego oszacowania zajętych ruchomości: samochodu terenowego marki BMW model X3 Diesel, nr rejestracyjny [...]; ciągnika samochodowego marki DAF, nr rejestracyjny [...] oraz naczepy marki MENCI, nr rejestracyjny [...]. Zasady i sposób prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji zostały uregulowane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji a w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie, odpowiednie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jed. Dz. U. z 2024 r., poz.572, dalej jako: "KPA") - art. 18 u.p.e.a. Zgodnie z przepisami ustawy KPA, postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (61 § 1 KPA). W przypadku, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, na które służy zażalenie (art. 61 a § 1 i 2 KPA). Przez inne uzasadnione przyczyny należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Na przykład, gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy, albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozstrzygnięcia sprawy poprzez wydanie indywidualnego aktu prawnego na drodze postępowania administracyjnego. Zatem organ administracji publicznej ma obowiązek odmówić wszczęcia postępowania w sytuacji, gdy jego wszczęcie uniemożliwiają uzasadnione przyczyny o charakterze formalnym, zarówno podmiotowym jak i przedmiotowym. Organ administracji publicznej ma obowiązek przeprowadzenia wstępnej analizy otrzymanego żądania (wniosku) pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających jego merytoryczne rozpatrzenie. Samo złożenie żądania wszczęcia postępowania w konkretnej sprawie, nie powoduje automatycznie skutku jego wszczęcia, ponieważ na wstępnym etapie rozpoznania sprawy organ administracji publicznej przeprowadza badanie pod kątem istnienia przesłanek formalnoprawnych, warunkujących jego dopuszczalność. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku złożonego przez Spółkę. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 164 § 4 u.p.e.a., do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio m.in. przepisy o zajęciu egzekucyjnym ruchomości. Z treści art. 99 § 1 u.p.e.a. wprost wynika, iż pracownik obsługujący organ egzekucyjny zamieszcza w protokole zajęcia opis zajętej ruchomości według cech jej właściwych, a ponadto, jeżeli jest to możliwe oznacza jej wartość szacunkową. Przy sporządzaniu protokołu zajęcia zobowiązanemu przysługuje prawo przedstawienia rachunków i innych dowodów dla oznaczenia wartości szacunkowej zajętej ruchomości. W przedmiotowej sprawie, protokół zajęcia i odbioru ruchomości, potwierdzający dokonanie zajęć ruchomości: samochodu terenowego marki BMW model X3 Diesel, nr rejestracyjny [...]; ciągnika samochodowego marki DAF, nr rejestracyjny [...] oraz naczepy marki MENCI, nr rejestracyjny [...], został sporządzony i doręczony Spółce dnia 14 grudnia 2022 r. W protokole tym, jak słusznie wskazał organ, nie została zamieszczona wartość szacunkowa zajętych ruchomości. W myśl art. 99 § 1a u.p.e.a., organ egzekucyjny może sporządzić w terminie 30 dni od dnia zajęcia ruchomości protokół uzupełniający w zakresie: - opisu ruchomości według cech jej właściwych - w przypadku niezgodności w protokole zajęcia ruchomości opisu zajętej ruchomości z jej rzeczywistym stanem; - oznaczenia wartości szacunkowej ruchomości - w przypadku jej nieoznaczenia w protokole zajęcia. Organ egzekucyjny nie skorzystał z przysługującego mu, wskazanego powyżej, uprawnienia. Zasadnie zatem, z uwagi na upływ zawitego, trzydziestodniowego terminu do uzupełnienia protokołu zajęcia ruchomości, organ egzekucyjny nie mógł już w późniejszym terminie sporządzić tegoż protokołu. W ocenie sądu, organy obu instancji słusznie przyjęły, że w takiej sytuacji, do oszacowania wartości zajętych ruchomości organ egzekucyjny stosuje regulację zawartą w art. 99 § 4 u.p.e.a. oraz art. 67d § 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 99 § 4 u.p.e.a., organ egzekucyjny może wezwać biegłego skarbowego dla oszacowania wartości innych zajętych ruchomości, jeżeli uzna to za potrzebne. Organ egzekucyjny może również w tych przypadkach zwrócić się o wyrażenie opinii do instytucji zajmującej się badaniem cen. Dyspozycja zawarta w treści art. 67d § 1 u.p.e.a. wskazuje, że organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wyznaczonym terminie oszacowania ruchomości lub prawa majątkowego przez biegłego skarbowego i przesyła zobowiązanemu odpis protokołu oszacowania. Z materiału dowodowego zebranego w rozpatrywanej sprawie wynika, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie wezwał biegłego skarbowego do oszacowania wartości ruchomości, a następnie zawiadomieniem z dnia 19 stycznia 2024 r. poinformował Spółkę o wyznaczonym na dzień 31 stycznia 2024 r. terminie przeprowadzenia przez biegłego skarbowego oszacowania wartości opisanych zajętych ruchomości. Odpis operatu szacunkowego sporządzonego przez biegłego skarbowego dnia 20 lutego 2024 r., został doręczony pełnomocnikowi Spółki dnia 10 kwietnia 2024 r. W myśl art. 67d § 2 u.p.e.a., jeżeli zobowiązany nie zgadza się z oszacowaniem przez biegłego skarbowego wartości ruchomości lub prawa majątkowego, może w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu odpisu protokołu oszacowania wystąpić do organu egzekucyjnego z wnioskiem o dokonanie tego oszacowania przez biegłego sądowego. Strona skorzystała ze wskazanego wyżej uprawnienia i wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2024 r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie o dokonanie oszacowania zajętych ruchomości przez biegłego sądowego, który uwzględnił wniosek i zlecił dokonanie oszacowania wartości przedmiotowych ruchomości biegłemu sądowemu. Naczelnik Urzędu w Wieruszowie, dnia 8 lipca 2024 r. doręczył pełnomocnikowi Spółki (adwokatowi P. K.) odpis operatu szacunkowego sporządzonego przez biegłego sądowego dnia 3 czerwca 2024 r. (wraz z jego sprostowaniem z dnia 14 czerwca 2024 r.) po dokonaniu oględzin w dniu 15 maja 2024 r. Z przytoczonych powyżej okoliczności, nie kwestionowanych prze stronę w toku prowadzonego przez organy postępowania, wynika, że oszacowanie wartości przez biegłego sądowego wskazanych ruchomości wyczerpało ustawowy tryb w tym zakresie. W ocenie sądu, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie podjął stosowne (adekwatne do zaistniałych okoliczności) i przewidziane przepisami prawa działania, zmierzające do oszacowania wartości zajętych ruchomości: samochodu terenowego marki BMW model X3 Diesel, nr rejestracyjny [...]; ciągnika samochodowego marki DAF, nr rejestracyjny [...] oraz naczepy marki MENCI, nr rejestracyjny [...]. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje możliwości zakwestionowania przez zobowiązanego prawidłowości oszacowania przez biegłego sądowego wartości zajętych ruchomości, np. poprzez wniesienie zażalenia bądź też żądania wystąpienia do tegoż (lub innego biegłego sądowego) o dokonanie ponownego oszacowania wartości ruchomości. Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego, stosowana odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym (w zakresie nieuregulowanym w u.p.e.a.), również nie przewiduje tego rodzaju uprawnienia. Natomiast wniesienie przez zobowiązanego wniosku o dokonanie oszacowania wartości ruchomości przez biegłego sądowego, wstrzymuje sprzedaż zajętych rzeczy (art. 67d § 4 u.p.e.a.). Z powyżej wskazanych względów, twierdzenie strony, iż Spółka nie może pozostawać w sytuacji braku możliwości zakwestionowania ewidentnie błędnej wyceny swoich ruchomości, nawet jeśli sporządził ją biegły sądowy oraz, że każdorazowo winna istnieć możliwość złożenia właściwych, merytorycznych zarzutów i zastrzeżeń względem błędnej opinii, mających na celu korektę oszacowania, w szczególności w sytuacji rażącego zaniżenia wartości zajętych rzeczy, nie znajduje oparcia w obowiązujących, i mających zastosowanie w niniejszej sprawie, przepisach prawa. Podatnik podniósł również kwestię wypowiedzenia adwokatowi P. K. pełnomocnictwa na dalszym etapie sprawy, wywodząc z tego faktu wadliwość dalszych działań organu egzekucyjnego związanych z oszacowaniem przedmiotowych ruchomości. W analizowanej sprawie zarówno operat szacunkowy sporządzony przez biegłego skarbowego, jak również operat szacunkowy sporządzony przez biegłego sądowego, zostały doręczone ówczesnemu, znanemu organowi egzekucyjnemu pełnomocnikowi Spółki w zakresie postępowania egzekucyjnego, tj. adwokatowi P. K.. Operat szacunkowy sporządzony dnia 20 lutego 2024 r. przez biegłego skarbowego i przesłany przy piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie z dnia 5 kwietnia 2024 r., został odebrany przez tego pełnomocnika dnia 10 kwietnia 2024 r. Kolejny operat szacunkowy sporządzony przez biegłego sądowego dnia 10 maja 2024 r. (sprostowany dnia 14 czerwca 2024 r.) i przesłany przy piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie z dnia 20 czerwca 2024r., został odebrany również przez tego pełnomocnika dnia 8 lipca 2024 r. Na uwagę zasługuje fakt, iż ten pełnomocnik, pismem z dnia 16 kwietnia 2024 r., powołując się na treść art. 67d § 2 u.p.e.a., wystąpił do organu egzekucyjnego z wnioskiem o dokonanie oszacowania zajętych ruchomości przez biegłego sądowego. Dopiero pismem z dnia 3 lipca 2024 r., zatytułowanym "zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa", w którym adwokat P. K. poinformował organ egzekucyjny, że jego pełnomocnictwo do działania w imieniu Spółki w sprawie zlecenie wyceny przedmiotowych nieruchomości przez biegłego sądowego, zostało wypowiedziane - do Urzędu Skarbowego w Wieruszowie wpłynęło dnia 11 lipca 2024 r. Analizując przedmiotową sprawę, sąd doszedł do przekonania, że Spółka została prawidłowo zawiadomiona o sporządzonych wycenach zajętych pojazdów. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie w pełni zasadnie, po otrzymaniu pisma z dnia 20 listopada 2024 r., w którym adwokat P. B. (działając w imieniu Spółki w oparciu o załączone do tego wystąpienia pełnomocnictwo) zwrócił się z wnioskiem o dokonanie ponownego, zaktualizowanego oszacowania zajętych ruchomości oraz odwołanie terminu pierwszej licytacji tych ruchomości zaplanowanej na dzień 28 listopada 2024 r., korespondencję związaną ze sprawą sprzedaży zajętych ruchomości, każdorazowo kierował do tegoż pełnomocnika. Dlatego też, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi prawidłowo wskazał, iż organ egzekucyjny prawidłowo informował Spółkę (bezpośrednio lub poprzez ustanowionych przez nią pełnomocników) o wszystkich okolicznościach związanych z oszacowaniem. Fakt wypowiedzenia adwokatowi P. K. pełnomocnictwa na dalszym etapie sprawy, w żaden sposób nie rzutuje, jak zasadnie wskazał organ, na prawidłowości oszacowania wartości opisanych ruchomości przez biegłego sądowego. Z tego względu żądanie ponownego ich oszacowania przedmiotowych ruchomości przez biegłego sądowego jest nieuzasadnione. Organ zasadnie przyjął, że podniesione w rozpatrywanej skardze kwestie braku wglądu i wiedzy na temat jakości sprawowanego nadzoru i zabezpieczenia zajętych pojazdów, ich stanu technicznego, sprawności czy wyglądu, wykraczają poza zakres przedmiotowy analizowanej sprawy. Sąd pragnie podkreślić, okoliczność na którą prawidłowo wskazywał organ, iż zarówno przepisy u.p.e.a. jak i Kodeksu postępowania administracyjnego, nie przewidują możliwości dokonania ponownego, zaktualizowanego oszacowania wartości zajętych ruchomości przez biegłego sądowego Z tego względu organ zasadnie uznał, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka zastosowania regulacji art. 61a § 1 ustawy KPA i wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, rozpatrywana skarga nie ma uzasadnionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Na marginesie rozważań, sąd pragnie wskazać, iż niezrozumiała jest używana przez organ, w treści zaskarżonego postanowienia, forma mnoga jak np. "stwierdziliśmy", "Nadmieniamy przy tym, że...", "Wyjaśniamy...". Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało bowiem wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, którego podpis znajduje się pod postanowieniem, a nie przez bliżej nie określony organ kolegialny. ds

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło