I SA/Łd 258/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, marzec, kwiecień, od czerwca do września oraz listopad i grudzień 2009 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, marzec, kwiecień od czerwca do września oraz listopad i grudzień 2009 roku. W skardze wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek podniosła, że przedstawione w skardze okoliczności sprawy oraz materiał dowodowy, wskazują, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Strona stwierdziła, że organ podatkowy może wszcząć wobec niej postępowanie egzekucyjne, które doprowadzi do zablokowania rachunków bankowych, co uniemożliwi realizację pozyskanych zleceń budowlanych i doprowadzi z całą pewnością do upadłości spółki. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z przywołanego przepisu wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest przedstawienie przez stronę skarżącą okoliczności wskazujących, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. We wniosku należy wskazać konkretne fakty świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W ocenie sądu skarżąca spółka nie wskazała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować szkodę, a tym bardziej szkodę znacznych rozmiarów, bądź inne - trudne do odwrócenia skutki. Wnioskodawca w motywach wniosku odwołał się do, przedstawionych w skardze okoliczności sprawy, które w jego przekonaniu świadczą o tym, że zaskarżona decyzja w stopniu rażącym narusza prawo. Wyraził również przypuszczenie, że wobec spółki może zostać wszczęte postępowanie egzekucyjne w ramach którego zostaną zablokowane rachunki bankowe spółki, co uniemożliwi spółce wykonywanie dzielności gospodarczej, a w konsekwencji doprowadzi do jej upadłości. Oba powyższe argumenty są nietrafne. Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie może być subiektywne przekonanie skarżącego o zasadności skargi. Wadliwość zaskarżonego aktu nie wypełnia bowiem przesłanek z cytowanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. Drugi ze wskazanych argumentów, tj. obawa wszczęcia postępowania egzekucyjnego, w szczególności zaś obawa prowadzenia egzekucji z rachunku bankowego i związana z tym utrata płynności finansowej w takim stopniu, który uniemożliwia prowadzenie działalności gospodarczej, mogłaby stanowić podstawę uwzględnienia wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej, jednakże w rozpoznawanej sprawie sąd nie uwzględnił tego argumentu. Twierdzenie spółki, iż zablokowanie rachunku bankowego uniemożliwi spółce realizację bieżących zleceń budowlanych, stoi w oczywistej sprzeczności z oświadczeniem spółki zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym spółka stwierdziła, iż nie prowadzi działalności gospodarczej od 2012 r., zaś od 1 stycznia 2015 r. zawiesiła prowadzenie tej działalności na okres dwóch lat. Oświadczenie to znajduje potwierdzenie w treści bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2014 r., z którego wynika, że spółka nie posiada żadnego majątku rzeczowego (karta 41 akt sądowych) oraz odpisu aktualnego KRS (karta 32 akt sądowych). W tej sytuacji sąd uznał, że potencjalna egzekucja z rachunku bankowego nie wpłynie na płynność finansową spółki, a tym samym nie stanowi groźby wyrządzenia spółce szkody bądź innych trudnych do odwrócenia skutków, a w konsekwencji nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.