I SA/Łd 258/15

Dnia 7 kwietnia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres: styczeń, marzec-kwiecień, czerwiec-wrzesień, listopad-grudzień 2009 roku p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej – A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 10 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres: styczeń, marzec-kwiecień, czerwiec-wrzesień, listopad-grudzień 2009 roku. Wobec treści wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, a następnie wezwana do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 1.000 zł złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W złożonym na wezwanie Przewodniczącego Wydziału urzędowym formularzu (PPPr) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że nie prowadzi działalności gospodarczej od 2012 roku, a od dnia 1 stycznia 2015 roku zawieszono działalność Spółki na okres dwóch lat. Jednocześnie skarżąca określiła wysokość jej kapitału zakładowego i wartość środków trwałych na kwotę "0" zł. Natomiast jej zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł 50,24 zł. Ponadto dodała, że nie posiada rachunków bankowych. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 16 marca 2016 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie przez Spółkę aktualnego bilansu oraz rachunku zysków i strat, informacji dotyczącej jej sytuacji majątkowej za 2015 rok, przedstawienia dokumentów potwierdzających fakt zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej oraz wskazania kwoty i źródła środków przeznaczanych na finansowanie bieżącej działalności Spółki (np. w postaci kosztów ustanowienia pełnomocnika w niniejszej sprawie) - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 29 marca 2016 roku nadesłał dodatkowe dokumenty dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy. Analiza akt niniejszej sprawy dowodzi, że jest to kolejny wniosek w przedmiocie prawa pomocy złożony przez skarżącą w postępowaniu w niniejszej sprawie. Uwagę zwraca przy tym fakt, że prawomocnym postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 roku, sygn. akt I FZ 249/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 maja 2015 roku, sygn. akt I SA/Łd 258/15, o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, uznając za słuszne i zasługujące na aprobatę stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, iż skarżąca nie spełnia przesłanek przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 maja 2015 roku o odmowie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zatem prawomocne (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Możliwość zmiany bądź uchylenia tego orzeczenia, a tym samym przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zgodnie z jej żądaniem, daje art. 165 p.p.s.a., jednakże tylko i wyłącznie przy spełnieniu wskazanego w nim warunku, czyli zmiany okoliczności sprawy. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy przy tym rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia (por. T. Ereciński, w: Komentarz do K.p.c. III, LexisNexis, s. 661). W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy będzie to w szczególności pogorszenie sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Analiza treści oświadczeń skarżącej zawartych w aktualnie złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy w powyższym kontekście wskazuje, że oświadczenia te stanowią dosłowne powtórzenie oświadczeń zamieszczonych we wcześniejszym wniosku skarżącej z dnia 9 marca 2015 roku i żadnej mierze nie dowodzą, wbrew oczekiwaniom skarżącej, faktu pogorszenia jej sytuacji majątkowej. W szczególności z przedstawionego aktualnie wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, że skarżąca Spółka nadal nie prowadzi działalności gospodarczej. Jednocześnie z nadesłanego ponownie rachunku zysków i strat oraz bilansu w ostatnim roku obrotowym (2014 roku) wynika, że wysokość jej kapitału własnego na koniec 2014 roku wyniosła 929.380,88 zł, a kapitał rezerwowy stanowił kwotę 494.256,56 zł. Wartość aktywów Spółki nie uległa zmianie i wynosi 802.285,85 zł. Spółka nie posiada środków trwałych i, jak podaje, także rachunku bankowego. Ponadto z nadesłanego rachunku zysków i strat oraz bilansu za 2014 rok wynika, że Spółka odnotowała zysk w kwocie 50,24 zł, gromadząc przy tym środki pieniężne w kasie i na rachunkach w wysokości 1.749,41 zł. Mając na uwadze powyższe, należało uznać zatem, że ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych wraz z ponownie nadesłanym rachunkiem zysków i strat oraz bilansem za 2014 rok nie wskazuje na zmianę okoliczności faktycznych, ani też prawnych w stosunku do tych, które stanowiły podstawę odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w drodze postanowienia z dnia 20 maja 2015 roku. Podkreślić przy tym należy, że mimo braku stosownych środków i nieprowadzenia działalności gospodarczej od 2012 roku, skarżąca zdołała zgromadzić środki na uiszczenie kosztów sądowych w sprawie, w tym wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł i opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AKE.