I SA/Łd 258/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnym miesiącu, za okres od stycznia do grudnia 2011 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 24 kwietnia 2018 r. skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2.000 zł. Odpis przedmiotowego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 maja 2018 r. W dniu 14 maja 208 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani papierów wartościowych. Posiada natomiast samochody: LT, LT 46, dwa samochody Renault Master oraz Toyotę Corollę Verso. Według oświadczenia wszystkie pojazdy są zabezpieczone przez organ podatkowy. Skarżący oświadczył, że utrzymuje się z dochodów z umowy o pracę w wysokości 1.500 zł. Nie osiąga żadnych dochodów z działalności gospodarczej. Z wniosku wynika, że skarżący ponosi następujące wydatki: czynsz – 300 zł, światło i woda – 150 zł, paliwo – 250 zł, telefon i Internet -150 zł, wyżywienie – 400 zł, odzież – 250 zł. Ponieważ dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie: 1) odpisu zeznania podatkowego skarżącego o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2017, 2) wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych (w tym lokat) za ostatnie 2 miesiące; 3) złożenia oświadczenia odnośnie do tytułu prawnego do lokalu wskazanego w skardze jako miejsce zamieszkania. W odpowiedzi skarżący nadesłała wyciąg z rachunku Inteligo za okres od 6 marca do 6 czerwca 2018 r., którego właścicielem jest A., wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego przez A BANK za okres od 8 marca do 6 czerwca 2018 r. na nazwisko wnioskodawcy, wyciąg z rachunku bankowego w A BANKU za okres od 8 marca do 6 czerwca 2018 r. prowadzonego na nazwisko skarżącego i nazwę A. oraz zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym PIT-38 za rok 2017, fotokopię oświadczenia, zgodnie z którym mieszkanie w którym skarżący mieszka nie stanowi jego własności. W odpowiedzi skarżący złożył zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2016 i wyciągi z rachunku bakowego oraz złożył dodatkowe oświadczenia. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że skarżący prowadził działalność gospodarczą pod nazwą A. w zakresie sprzedaży mebli za pośrednictwem portalu aukcyjnego, posługując się nickiem: [...]. W roku 2010 podatnik osiągnął z tego tytułu przychód w wysokości 641.657 zł. Z danych zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że skarżący zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej z dniem 5 czerwca 2018 r. Fakt zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej znajduje potwierdzenie w zapisach złożonych do akt sądowych wyciągów z rachunków bankowych. Referendarz porównał, znajdujący się w aktach sprawy wyciąg z rachunku bakowego B. za rok 2010, który służył skarżącemu do przyjmowania należności za sprzedane towary, z wyciągiem a okres od 6 marca do 6 czerwca 2018 r. Z nadesłanego wyciągu wynika, że ów rachunek nie jest aktualnie używany. Aktywność na tym rachunku sprowadza się do pobierania przez bank opłat za kartę. Z jednego z rachunków prowadzonych przez A.BANK wynika, że w okresie ostatnich trzech miesięcy podatnik otrzymał zaledwie cztery wpłaty za sprzedane meble. Transakcje te miały miejsce przed zawieszeniem działalności gospodarczej. Powyższe okoliczności wskazują, że aktualnie skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, a zatem jego oświadczenie, iż nie osiąga dochodów z tego tytułu, jest wiarygodne. Pewne wątpliwości w tym zakresie budzi fakt, iż podobnym nickiem, do tego pod którym skarżący prowadził działalność handlową na portalu aukcyjnym, posługuje się obecnie B. Spółka z o.o. z/s w Ś., która również prowadzi handel meblami. Prezesem tej spółki jest K. M., który był pracownikiem i pełnomocnikiem skarżącego, co wynika z protokołu przesłuchania K. M. znajdującego się w aktach podatkowych. Z wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego wynika jednak, że skarżący nie jest aktualnie członkiem zarządu, wspólnikiem ani prokurentem tej spółki. W tej sytuacji referendarz dał wiarę oświadczeniu skarżącego, że jedynym źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.500 zł. Wynagrodzenie to odpowiada dokładnie wysokości sumie wykazanych we wniosku koniecznych wydatków skarżącego na utrzymanie i zakup żywności. Uwzględniając wniosek referendarz wziął również pod uwagę, że organ podatkowy prowadzi egzekucję z rachunku bankowego, o czym świadczy wyciąg z jednego z dwóch rachunków bankowych prowadzonych przez A BANK oraz zajął należącego skarżącego samochody. Reasumując referendarz ocenił, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W szczególności nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi w wysokości 2.000 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AKE.