I SA/Łd 26/11

Dnia 25 stycznia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – P. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. P.P. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A., a na ich utrzymaniu pozostają dwie córki: 19-letnia P. oraz 16-letnia P.. Wskazał przy tym, że jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 52,8 m2, obciążone hipotecznie na kwotę rzędu: 20.000 zł, 5.200 zł, 15.288,90 zł oraz 69.087 zł Jednocześnie skarżący oświadczył, że łączny dochód rodziny z tytułu jego wynagrodzenia za pracę oraz zasiłków z MOPS w K. stanowi kwotę 2.259 zł miesięcznie. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki w kwocie ok. 1.621 zł (czynsz, opłaty za: wodę, energię elektryczną, gaz, paliwo, lekarstwa, szkołę oraz raty kredytu hipotecznego). Pozostała kwota nie wystarcza na wydatki związane z zakupem żywności i ubrań. W związku z tym w utrzymaniu pomaga im rodzina, jednakże, mimo tej pomocy, małżonkowie zalegają z płatnościami. Zaległości te wynoszą w szczególności w opłatach za: czynsz: -1.795 zł; energię elektryczną: -336 zł; szkołę: 400 zł oraz telefon: -210 zł. Ponadto skarżący dodał, że córka P. choruje na białaczkę. Jest leczona od 2008 roku, rokowania są niepewne. Z uwagi na niezdolność do samodzielnej egzystencji wymaga stałej pomocy innych osób. Opieka nad córką uniemożliwia jego żonie podjęcie pracy. Ponadto choroba córki powoduje dodatkowe wydatki, tj. zakup paliwa na dojazdy do szpitala, wizyty kontrolne, rachunki za rozmowy telefoniczne oraz zakup leków. Łączna kwota tych wydatków stanowi ok. 250 zł miesięcznie. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A. Na utrzymaniu małżonków pozostają dwie córki: 19-letnia P. oraz 16-letnia P. Łączny dochód rodziny wynosi 2.259 zł miesięcznie. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki w łącznej kwocie ok. 1.621 zł Córka P. choruje na białaczkę. Choroba córki generuje dodatkowe wydatki, które wynoszą ok. 250 zł miesięcznie. Ponadto małżonkowie zalegają z płatnościami, których łączna kwota na dzień złożenia wniosku wynosi 2.741 zł. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 52,8 m2, obciążone hipotecznie. W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącego wynikłe z trudnej sytuacji majątkowej rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)