I SA/Łd 26/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Świderska Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi: Cezarego Kozińskiego, Tomasza Adamczyka i Pawła Kowalskiego sprawy ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r., wydanym na rozprawie, sąd uwzględnił wniosek skarżącej D. A. i odroczył rozprawę. Kolejny termin wyznaczył na dzień 13 kwietnia 2016 r. W dniu 13 kwietnia 2015 r., podczas rozprawy skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziów: Cezarego Kozińskiego, Tomasza Adamczyka i Pawła Kowalskiego od rozpoznawania sprawy w dniu 13 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że podczas poprzedniej rozprawy złożyła wniosek o odroczenie rozprawy do którego załączyła dokumentację lekarską, z której, w ocenie skarżącej wynika, że jej stan zdrowia nie pozwala na dokonywanie i udział w czynnościach procesowych przez okres pół roku, ponieważ jest w traumie po śmierci swojej mamy. W ocenie skarżącej wobec powyższych okoliczności wyznaczenie terminu kolejnej rozprawy w tak krótkim czasie wskazuje, że wymienionym sędziom nie zależy na rzetelnym rozpoznaniu sprawy, tylko na wydaniu wyroku zgodnie z żądaniem organu podatkowego. Stwierdziła, że sędziowie, którzy nie są w stanie zrozumieć, że nie da się zapomnieć o najbliższej osobie jaką jest matka przez krótki okres, zwłaszcza biorąc pod uwagę stan zdrowia skarżącej, nie będą w stanie odnieść się do sprawy związanej z rażącymi nieprawidłowościami związanymi z opiniami wydawanymi przez inspektorów nadzoru budowlanego, którzy wydali opinię na potrzeby administracji rządowej. Skarżąca stwierdziła, że wskazane powyżej okoliczności odnoszą się do każdego innego sędziego, który rozpoznawałby sprawę w dniu 13 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziów nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (§ 1). Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2). Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Zgodnie z art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Skład orzekający w niniejszej sprawie, analizując wniosek skarżącej w kontekście przywołanych przesłanek z art. 18 i 19 P.p.s.a., nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. W ocenie sądu twierdzenie strony, iż kolejny termin rozprawy został wyznaczony zbyt wcześnie, co wskazuje, że sędziowie orzekający w tym dniu nie zamierzają rzetelnie rozpoznać sprawy, jest nieuprawnione. Zdaniem sądu nie istnieje jakakolwiek obiektywna zależność między rzetelnością i obiektywizmem sędziego, a odstępem czasu pomiędzy kolejnymi rozprawami. Wyznaczenie kolejnego terminu rozprawy – zdaniem skarżącej zbyt szybko od poprzedniej rozprawy, nie oznacza, że istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziów, zarówno tych którzy mieli rozpoznać sprawę w dniu 13 kwietnia 2016 r. jak i pozostałych sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 7 P.p.s.a., sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Wyznaczenie kolejnego terminu po upływie miesiąca od pierwszej rozprawy nie jest wynikiem braku obiektywizmu sędziów orzekających w dniu 9 marca 2016 r. ani sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy w dniu 13 kwietnia 2016 r., lecz realizacją zasady wynikającej z cytowanego art. 7 P.p.s.a. Już tylko na marginesie należy podnieść, że we wniosku o odroczenie rozprawy w dniu 9 marca 2016 r. skarżąca nie wskazała po jakim czasie jej stan zdrowia i kondycja psychiczna pozwolą na uczestniczenie w rozpoznaniu sprawy. Dopiero we wniosku o wyłączenie sędziów podniosła, że jej stan zdrowia i trauma po śmierci matki wyłączają skarżącą na pół roku "...z normalnego funkcjonowania...". Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a. oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. Ake.