I SA/Łd 267/09

Dnia 24 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. z siedzibą w G. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 27 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił interpretację Ministra Finansów z dnia [...] roku, Nr [...] oraz orzekł o kosztach postępowania. W dniu 13 lipca 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga kasacyjna od w/w wyroku. Do skargi załączono dowód uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 267/09. Wpis został uiszczony na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z art. 219 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.) opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Z przepisu tego w sposób jednoznaczny wynika, iż opłatę sądową (wpis) należy uiścić na rachunek "właściwego sądu". Niewątpliwie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na rachunek którego uiszczono wpis od skargi kasacyjnej, nie był sądem właściwym, o którym mowa w art. 219 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jednocześnie w myśl art. 220 § 2 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając zatem na uwadze, iż wpis od skargi kasacyjnej jest wpisem stałym, a w myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej, Sąd orzekł jak w sentencji. M.ko.