I SA/Łd 268/09

PostanowienieWSA w Łodzi2009-07-02

Skład orzekający: Bogdan Lubiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, gdy strona podnosi jedynie trudności finansowe i konieczność spłaty alimentów, nie wykazując jednocześnie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej nie może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie wykaże istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo wskazanie na trudności finansowe i konieczność spłaty innych zobowiązań (np. alimentów) nie jest wystarczające do spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 PPSA, ponieważ naturalną konsekwencją wykonania decyzji podatkowej jest zmniejszenie aktywów podatnika.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując trudną sytuacją majątkową, niemożnością spłaty zobowiązań i koniecznością płacenia alimentów. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 2 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA : Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług wynikającego z faktur wystawionych w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2006 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu [...] A. K. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług wynikającego z faktur wystawionych w okresie 1 styczeń 2006 r. – 31 maja 2006 roku. W skardze zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jego sytuacja majątkowa nie pozwala na spłatę określonych w decyzji zobowiązań, zaś ich dalsza egzekucja doprowadzi do pozbawienia go środków niezbędnych do dalszej egzystencji. Wnioskodawca podniósł również, że poza zobowiązaniami podatkowymi płaci alimenty na dziecko, które zabierają większą część jego dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej " p.p.s.a.". Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w § 3 wspomnianego przepisu art. 61 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozumie się taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Naturalną konsekwencją wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego jest zmniejszenie aktywów podatnika. Podkreślić należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika łączy się z obniżeniem dochodu skarżącego i jego rodziny. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu o znacznej szkodzie można mówić jedynie, gdy uszczerbek w prawach majątkowych podatnika przewyższałby naturalne następstwa wykonania decyzji podatkowej określonej treści. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów uprawdopodobniających twierdzenia strony skarżącej. Skarżący w żaden sposób nie wykazał okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. TF

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło