I SA/Łd 27/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: Specjalista Alina Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 maja 2019 r. sprawy ze skargi Gminy N. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2018 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.667.2018.2.MGO w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 sierpnia 2018 r. o nr 0113-KDIPT1-1.4012.667.2018.1.MSU, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 580zł (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, postanowieniem z [...] r., utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] r., odmawiające Gminie N. wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku VAT w zakresie uznania świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji). We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe: Gmina N. (dalej: "Gmina" lub "Wnioskodawca") jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje realizację inwestycji w zakresie odnawialnych źródeł energii polegającej na zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych (dalej: "Instalacje") na/w budynkach stanowiących własność mieszkańców Gminy (dalej: "Mieszkańcy" lub "Właściciele nieruchomości"). Instalacje będą również realizowane na budynkach użyteczności publicznej należących do Gminy (lub jej jednostek organizacyjnych objętych centralizacją rozliczeń VAT), jednakże nie są one objęte zakresem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Budynki objęte przedmiotową inwestycją, do których prawo własności/współwłasności posiadają Mieszkańcy, są budynkami mieszkalnymi stałego zamieszkania sklasyfikowanymi w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W budynkach tych nie będzie lokali użytkowych oraz nie będzie w nich prowadzona działalność gospodarcza. Wszystkie budynki stanowią jednorodzinne budynki mieszkalne (PKOB 111). Powierzchnia użytkowa budynków co do zasady nie przekracza 300 m kw. Co do zasady instalacje fotowoltaiczne oraz kolektory słoneczne będą zainstalowane na dachach ww. budynków. W jednostkowych przypadkach, gdy instalacja paneli fotowoltaicznych/kolektorów na dachach tych budynków byłaby nieuzasadniona lub niemożliwa, dopuszcza się możliwość zainstalowania paneli fotowoltaicznych/kolektorów słonecznych zakotwiczonych do ich ścian. Panele fotowoltaiczne/kolektory słoneczne zainstalowane na dachach i zakotwiczone do ściany budynku stanowią zatem instalacje wykonywane w obrysie budynku mieszkalnego. Inwestycja w Instalacje obejmować będzie wyłącznie nieruchomości należące do Mieszkańców, w których nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Instalacje nie będą również realizowane na budynkach użyteczności publicznej lub jakichkolwiek innych budynkach należących do Gminy (lub jej jednostek organizacyjnych objętych centralizacją rozliczeń VAT). Zakup i montaż Instalacji będzie realizowany w ramach projektu "Wykorzystanie energii słonecznej w Gminie N." (dalej zwany "Projektem") współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa 4 Gospodarka niskoemisyjna, Działanie 4.1 Odnawialne źródła energii OZE. Na realizację Projektu Gmina uzyskała dofinansowanie od Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] (dalej również "instytucja dofinansowująca"). W tym celu Gmina zawarła z Województwem [...] umowę o dofinansowanie Projektu. Zgodnie z zapisami umowy o dofinansowanie, określa ona warunki, na jakich dokonywane będzie dofinansowanie na realizację Projektu. Oznacza to, że na podstawie umowy o dofinansowanie w oparciu o poniesione w tym zakresie koszty Gmina otrzymuje dofinansowanie do Projektu zdefiniowanego jako montaż Instalacji. Umowy te i przepisy regulujące zasady przyznanego dofinansowania zobowiązują Gminę m.in. do osiągnięcia tzw. efektu rzeczowego (montaż określonej liczby Instalacji) oraz do tego, aby w tzw. okresie trwałości Projektu (5 lat od uzyskania ostatniej płatności w ramach dofinansowania) Gmina pozostała właścicielem Instalacji. Poza tym umowy te w żaden "sposób nie odnoszą się do ustaleń Gminy z Mieszkańcami, w szczególności nie narzucają żadnej formy współpracy z Mieszkańcami, nie wymagają realizacji na ich rzecz określonych świadczeń i nie przewidują dofinansowania do cen ewentualnych usług świadczonych przez Gminę na rzecz Mieszkańców. Uzyskane dofinansowanie nie będzie przeznaczone tylko w celu osiągnięcia wskaźnika rezultatu, ale również np. w celach promocji produkcji energii z odnawialnych źródeł energii oraz wykorzystywania ich w sektorze publicznym. Ww. zadanie zostanie zrealizowane na podstawie kontraktu na roboty z wyłonionym przez Gminę wykonawcą (dalej: "Wykonawca"), któremu Gmina zleci dostawę i montaż Instalacji. Faktury z tytułu realizacji Projektu wystawiane będą na Gminę z podaniem numeru NIP Gminy. W związku z realizacją ww. inwestycji Gmina planuje podpisać z Mieszkańcami umowy, których celem jest ustalenie wzajemnych zobowiązań organizacyjnych i finansowych stron związanych z montażem i eksploatacją Instalacji (dalej odpowiednio: "Umowa" lub "Umowy"). Umowy będą przewidywać, że po zakończeniu prac montażowych sprzęt i urządzenia wchodzące w skład Instalacji pozostają własnością Gminy przez cały okres trwania Umowy. Jednocześnie, począwszy od terminu zakończenia i odbioru prac montażowych Gmina przekaże Mieszkańcowi sprzęt i urządzenia wchodzące w skład Instalacji do korzystania zgodnie z jej przeznaczeniem do zakończenia okresu trwania Umowy. Z kolei wraz z upływem okresu trwania Umowy całość Instalacji stanie się własnością Mieszkańca (bez odrębnej umowy). Na podstawie Umów Mieszkaniec użyczy Gminie i odda jej do bezpłatnego używania odpowiednią część budynku, gdzie instalowane będą Instalacje. Mieszkaniec wyraża jednocześnie zgodę na przeprowadzenie tam niezbędnych prac związanych z montażem Instalacji. Stosownie do brzmienia przyszłej Umowy, z tytułu realizacji na rzecz Mieszkańca usługi modernizacji elektroenergetycznej/termomodernizacji Mieszkaniec zobowiązany będzie do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Gminy. Zgodnie z treścią przyszłej Umowy "Z tytułu realizacji przez Gminę na rzecz Władającego usługi, o której mowa w § 1 ust. 1 (modernizacji elektroenergetycznej/termomodernizacji - przypis Gminy), w tym w szczególności montażu Instalacji na/w/przy budynku Władającego, przekazania ich Władającemu do korzystania, a następnie na własność, Władający zobowiązuje się do uiszczenia na rzecz Gminy wynagrodzenia ". Umowy będą przewidywać dodatkowo, że niedokonanie przez Mieszkańca wpłaty będzie równoznaczne z rezygnacją z udziału w Projekcie i rozwiązaniem Umowy. Oznacza to, że w braku dokonania zapłaty wynagrodzenia przez Mieszkańca Gmina nie będzie realizować na jego rzecz usługi modernizacji elektroenergetycznej/termomodernizacji, tj. nie zamontuje u niego Instalacji ani nie udostępni mu jej do korzystania ani też finalnie na własność. Zapłata wynagrodzenia w wysokości określonej w Umowie będzie warunkiem koniecznym do realizacji Umowy przez Gminę. Poza zapłatą ww. wynagrodzenia Umowy nie będą przewidywać pobierania jakichkolwiek innych opłat od Mieszkańców z tytułu realizacji przez Gminę usługi modernizacji elektroenergetycznej/termomodernizacji. Należy w szczególności zaznaczyć, że zarówno korzystanie przez Mieszkańca z Instalacji w okresie obowiązywania Umowy, jaki i przeniesienie na Mieszkańca własności Instalacji wraz z upływem okresu trwania Umowy - realizowane będzie przez Gminę w ramach usługi modernizacji elektroenergetycznej/termomodernizacji i Gmina nie będzie pobierać z tego tytułu żadnego dodatkowego wynagrodzenia od Mieszkańców. W przypadku jednak wystąpienia dodatkowych kosztów, wynagrodzenie z tytułu usługi modernizacji elektroenergetycznej/termomodernizacji ulegnie zwiększeniu, 3 Mieszkaniec zobowiązany będzie do jego zapłaty w terminie wskazanym przez Gminę. Umowy zostaną zawarte na czas określony od dnia jej podpisania do upływu 5 lat od dnia rozliczenia końcowego wniosku o płatność z realizacji Projektu. Poza tym organ zadał szereg pytań, na które Wnioskodawca udzielił odpowiedzi. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy świadczenie Gminy na rzecz Mieszkańców stanowi/będzie stanowiło usługę termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT? Zdaniem Wnioskodawcy świadczenie Gminy na rzecz Mieszkańców stanowi/będzie stanowiło usługę termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Wobec przedstawionego opisu sprawy, a także zakresu zadanego pytania i własnego stanowiska Wnioskodawcy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, jako organ pierwszej instancji stwierdził, że przedmiotowy wniosek wraz z jego uzupełnieniem w części dotyczącej uznania świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) nie dotyczy przepisów prawnopodatkowych, co uniemożliwiło wydanie interpretacji indywidualnej jednoznacznie rozstrzygającej kwestie będące przedmiotem wniosku z 20 czerwca 2018 r.. W związku z powyższym organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] r. odmówił wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku VAT w zakresie uznania, świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji). Natomiast wniosek w pozostałym zakresie, tj.: - opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanych przez Gminę wpłat Mieszkańców za świadczone przez Gminę na ich rzecz usługi, - stawki podatku dla świadczenia Gminy na rzecz Mieszkańców, - uznania otrzymywanych przez Gminę wpłat Mieszkańców za zaliczki podlegające opodatkowaniu w momencie otrzymania tychże wpłat, został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem. Na ww. postanowienie Gmina wniosła w dniu 10 września 2018 r., zostało zażalenie, zarzucając naruszenie: - art. 13 § 2a, art. 165a § 1 w zw. z art. 14h, w zw. z art. 120 o.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że postępowanie w sprawie wydania interpretacji w zakresie uznania świadczenia przez Gminę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT nie może być wszczęte, w skutek czego wydane zostało zaskarżone postanowienie - mimo braku ku temu przesłanek; - art. 14b o.p., w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ nie może wydać interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, w której wskaże czy świadczenie Gminy na rzecz Mieszkańców stanowi/będzie stanowiło usługę termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, iż wydanie interpretacji w przedmiotowej sprawie wykraczałoby poza zakres postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej. Zdaniem Gminy, uznanie przez organ, iż udzielenie interpretacji w zakresie uznania świadczonych przez Gminę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, wykracza poza posiadane przez organ uprawnienia (w konsekwencji czego postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej nie mogło zostać wszczęte) jest bezpodstawne i narusza zarzucane przepisy. Jak wskazała Gmina, w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek do odmowy wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia z [...] r. organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie wnioskodawca zadał pytanie: ,Czy świadczenie Gminy na rzecz Mieszkańców stanowi/będzie stanowiło usługę termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT?. Organ odwoławczy, wobec przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zakresu zadanego pytania ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu wniosku podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że nie odnosi się ono do skutków prawnopodatkowych Wnioskodawcy. Podkreślono, że pojęcie "usług termomodernizacji/modernizacji" nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie uznania świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji). Zatem wbrew zarzutom Gminy, iż organ powinien był wydać interpretację indywidualną mającą za przedmiot uznanie świadczonych przez Gminę na rzecz mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, ewentualnie wydana w zakresie postawionego ww. pytania interpretacja nie spełniałaby podstawowej funkcji ochronnej. Zarówno bowiem zastosowanie się do takiej interpretacji, jak i ewentualna jej zmiana, pozostałaby bez żadnego wpływu na zobowiązania podatkowe Wnioskodawcy. Jednocześnie wyjaśniono, że wniosek dotyczy podatku od towarów i usług. Jakkolwiek art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług odwołuje się m.in. do termomodernizacji, jednakże ustawa ta nie zawiera definicji/wyjaśnienia jakie usługi stanowią "termomodernizację". Dodano, że w przypadku wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, to usługodawca powinien określić rodzaj czynności wykonywanych w ramach działań wymienionych w art. 41.ust. 12 ustawy o VAT, bowiem to usługodawca jest najbardziej zorientowany, na czym polegają wykonywane przez niego usługi. Zatem, skoro ustawa o VAT nie zawiera definicji/wyjaśnień w zakresie wskazania rozumienia termomodernizacji, to tym samym organ nie mógł wydać interpretacji w zakresie objętym pytaniem Wnioskodawcy dotyczącym "uznania świadczonych usług za termomodernizację". Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że żądanie wydania interpretacji w zakresie wyznaczonym ww. pytaniem wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b o.p.. W świetle powyższego organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że przedmiotowy wniosek złożony przez Gminę N. o wydanie interpretacji indywidualnej w części dotyczącej uznania świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) nie dotyczy przepisów prawnopodatkowych i tym samym nie może zostać rozstrzygnięty poprzez wydanie interpretacji indywidualnej. Obligowało to organ pierwszej instancji do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji w powyższym zakresie, co wynika z treści art. 165a § 1 w związku z art. 14h o.p. . W skardze Gmina N. zarzucił naruszenie: - art. 13 § 2a, art. 165a § 1, w zw. z art. 14h, w zw. z art. 120 o.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że postępowanie w sprawie wydania interpretacji w zakresie uznania świadczenia przez Gminę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT nie może być wszczęte, w skutek czego wydane zostało zaskarżone Postanowienie - mimo braku ku temu przesłanek; - art. 14b o.p., w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ nie może wydać interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b o.p., w której wskaże czy świadczenie Gminy na rzecz Mieszkańców stanowi/będzie stanowiło usługę termomodernizacji (odpowiednio modernizacji) w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, iż wydanie interpretacji w przedmiotowej sprawie wykraczałoby poza zakres postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016, poz. 1066) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany, co do zasady, zarzutami, wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w wyżej określonych granicach, sąd uznał skargę za zasadną, ponieważ zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego samego organu naruszają prawo. Istota sporu w sprawie sprowadza się do oceny zasadności odmowy wszczęcia postępowania o wydanie Gminie N. interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, na podstawie art. 165a § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej. Stosownie do art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej: ,,Gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania". Odmowa wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji podatkowej, jak wynika z treści przywołanego przepisu, jest możliwa ze względów podmiotowych, a także przedmiotowych. Od razu jednak odrzucić należy możliwość odmowy wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie z powodów podmiotowych – wnioskodawcą, czyli podmiotem "zainteresowanym" w rozumieniu art. 165a w związku z art. 14b Ordynacji podatkowej, była w niniejszej sprawie Gmina N.– osoba prawna. Kwestią sporną stało się zatem jedynie ustalenie, czy istotnie – ze względów przedmiotowych, dotyczących przedmiotu poddanego analizie we wniosku o interpretację – postępowanie nie mogło zostać wszczęte. Niezbędne zatem jest przytoczenie treści art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, w myśl, którego: ,,Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego". Brak wyraźnego i zindywidualizowanego tła faktycznego (rozumianego jako zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe), stanowiącego podstawę kwalifikacji prawnopodatkowej w ramach procesu wydawania interpretacji indywidualnej oznacza, że nie można zasadnie oczekiwać od organu podatkowego odpowiedzi na postawione pytania. Zachodzi wówczas jego niedopuszczalność (art. 165a § 1 tej ustawy). W tym zakresie sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela poglądy przedstawione w wyrokach NSA z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 864/12, LEX nr 1375766; z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1501/12, LEX nr 1375761; z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3251/12; z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II FSK 900/13; z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 103/13; z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1130/13 (wymienione wyroki dostępne także na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Dyrektor odmawiając wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej stwierdził, że żądanie udzielenia interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem sformułowanym we wniosku Gminy przy jednoczesnym przedstawieniu sytuacji, która będzie miała miejsce w sposób warunkowy i niedookreślony wykraczała poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej. Sąd nie podziela oceny organu interpretacyjnego, że udzielenie interpretacji w zakresie uznania świadczonych przez Gminę na rzecz Mieszkańców usług za usługi termomodernizacji w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, wykracza poza posiadane przez organ uprawnienia (w konsekwencji czego postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej nie mogło zostać wszczęte) jest bezpodstawne i narusza zarzucane przepisy. Jednocześnie organ wskazał, że wniosek dotyczy podatku VAT i jakkolwiek art. 41 ust. 12 ustawy odwołuje się m.in. do termomodernizacji, jednakże ustawa ta nie zawiera definicji/wyjaśnienia jakie usługi stanowią "termomodernizację". Zatem, skoro ustawa o VAT nie zawiera definicji/wyjaśnień w zakresie wskazania rozumienia termomodernizacji, to w ocenie organu nie można było wydać interpretacji w zakresie objętym pytaniem wnioskodawcy dotyczącym "uznania świadczonych usług za termomodernizację". Wskazać należy, że przepis art. 14b § 1 o.p. stanowi, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Z kolei stosownie do art. 165a o.p., organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Ten ostatni przepis stosuje się do postępowań o wydanie interpretacji w związku z art. 14h o.p. Ustawa ta nie zawiera legalnej definicji interpretacji przepisów prawa podatkowego, natomiast art. 3 ust. 2 tej ustawy stanowi, że ilekroć w Ordynacji podatkowej jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. W art. 3 ust. 1 Ordynacji podatkowej ustawodawca wyjaśnia natomiast pojęcie ustaw podatkowych, które obejmuje ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Zdaniem tut. Sądu, treść art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej należy zatem rozumieć w ten sposób, że wnioskodawca ma uprawnienie do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Możliwość uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego odnosi się więc do stanów faktycznych przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach danego podatku. W efekcie wnioskodawca ma uzyskać rzetelną informację, jak w określonym stanie faktycznym organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie, co może mieć wpływ na prawidłowość dokonania przez niego rozliczenia tegoż podatku (podobnie: wyrok NSA z 9 października 2008 r., sygn. akt I FSK 1239/07). Niemożność wydania interpretacji obejmuje sytuacje, w których interpretacja miałaby dotyczyć przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego, bądź też przepisy prawa przewidują inny tryb dla uzyskania przez zainteresowanego określonej informacji, jak również sytuacje, w których niemożność wydania interpretacji wynika z zagadnienia przedstawionego we wniosku o jej wydanie. Ocena możliwości wydania interpretacji z uwagi na przedmiotowy zakres zagadnienia budzącego wątpliwości wnioskodawcy musi uwzględniać wynikający z przepisów Ordynacji podatkowej przedmiotowy zakres interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wnioskodawca we wniosku powinien przedstawić opis zdarzenia przyszłego, ale także własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia. Ocenie organu wydającego interpretację podlega natomiast stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej. Podkreślić należy, że wniosek skarżącej zmierzał do uzyskania odpowiedzi na pytanie: Czy świadczenie Gminy na rzecz Mieszkańców stanowi/będzie stanowiło usługę termomodernizacji w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT? Nie budzi zatem wątpliwości, że postawione pytanie dotyczy zagadnienia prawa podatkowego. Podatnik zatem domaga się wydania interpretacji prawa podatkowego. W tym kontekście niezrozumiałe jest uchylanie się przez organ od wydania interpretacji. Pytanie skarżącej zostało w sposób jednoznaczny sformułowane na tle przepisów prawa podatkowego, tj. ustawy o podatku VAT. Zdarza się, że dla zinterpretowania wielu pojęć należy sięgać np. do innych gałęzi prawa lub ich znaczenia w języku potocznym, czy słownikowym. Nie zawsze bowiem ustawy podatkowe zawierają wyczerpujący "słowniczek" pojęć w nich zawartych. Nie oznacza to jednak, że postawione pytanie przez podatnika nie zobowiązuje organu do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego. Inną kwestią jest ustalenie, czy w stanie faktycznym podatnik podał wszystkie elementy niezbędne do zajęcia stanowiska przez organ. Podkreślić należy, że organ w postępowaniu o wydanie interpretacji nie jest uprawniony do ingerencji w stan faktyczny zawarty we wniosku. Jego rolą jest ocena stanowiska Skarżącej na podstawie przedstawionego zdarzenia przyszłego jako prawidłowe albo nieprawidłowe. Natomiast, o ile organ uzna, że zaprezentowany we wniosku stan faktyczny nie został przedstawiony w sposób wyczerpujący, zobowiązany jest stosownie do art. 14h w związku z art. 169 § 1 i z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia w tym zakresie wniosku. Jeżeli natomiast w ocenie organu stan faktyczny jest wyczerpująco przedstawiony, to powinien był rozstrzygnąć przedstawiona w pytaniu kwestię. Nie sposób zaprzeczyć, że wniosek strony dotyczył w istocie interpretacji przepisu zawartego w ustawie podatkowej stanowiącej źródło prawa określone w art. 217 Konstytucji RP, a także objętej zakresem art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Już w oparciu o same te okoliczności dopuszczalne jest przyjęcie, że odmowa wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku o interpretację w tym zakresie naruszała art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Biorąc powyższe pod uwagę sąd stwierdził, że kontrolowane postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania i poprzedzające je postanowienie wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 165a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, a także art. 14b § 1, art. 120, oraz art. 121 § 1 tej ustawy, bowiem tamowały rozpoznanie merytoryczne wniosku o interpretację. Art. 165a o.p. został zatem bezpodstawnie zastosowany, mimo że zaistniały przesłanki z art. 14b § 1 tej ustawy do wydania interpretacji. Ponieważ naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, orzeczono o uchyleniu zaskarżonych postanowień na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt lit. c p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobligowany będzie do merytorycznego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.. dc