I SA/Łd 270/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług wynikający z faktur wystawionych w okresie 1 styczeń 2007 r. – 31 maja 2007 r.. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W skardze z dnia 10 lutego 2009 roku A. K. zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [-...]r. nr [...] w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług wynikający z faktur wystawionych w okresie 1 styczeń 2007 r. – 31 maja 2007 r.. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż sytuacja majątkowa skarżącego nie pozwala na spłatę określonych w decyzji zobowiązań, zaś ich dalsza egzekucja doprowadzi do pozbawienia do środków niezbędnych do dalszej egzystencji. Wnioskodawca podniósł również, że poza zobowiązaniami podatkowymi płaci alimenty na dziecko, które zabierają większą część jego dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w powołanym powyżej przepisie art. 61 § 3. Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Naturalną konsekwencją wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego jest zmniejszenie aktywów podatnika. Podkreślić należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika łączy się z obniżeniem dochodu skarżącego i jego rodziny. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu o znacznej szkodzie można mówić jedynie, gdy uszczerbek w prawach majątkowych podatnika przewyższałby naturalne następstwa wykonania decyzji podatkowej określonej treści. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów uprawdopodobniających twierdzenia strony skarżącej. Skarżący w żaden sposób nie wykazał okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. M.Ko.