I SA/Łd 275/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsze postępowanie toczy się ze skargi A T. P. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania. W dniu 6 maja 2009 r. wpłynął do sądu wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zmianami; powoływanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego unormowania wynika wprost, że pierwszym i podstawowym warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (czynności), jest to, by akt taki (czynność) nadawał się do wykonania i wymagał wykonania. Nie sposób bowiem rozstrzygać o wstrzymaniu wykonania aktu, w sytuacji gdy akt ten nie nadaje się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć sytuację, w której możliwe jest doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 122). Zaskarżony akt nadaje się zatem do wstrzymania gdy nakłada na stronę konkretny obowiązek, bądź przyznaje jej określone uprawnienie. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja taka nie rodzi jakiegokolwiek uprawnienia czy obowiązku po stronie skarżącej spółki, który mógłby podlegać realizacji w trybie postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji nie ma też podstaw do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonalności tego rodzaju decyzji. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. M.Ko.