I SA/Łd 277/14

Dnia 20 marca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2006 rok postanawia odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy. I SA/Łd 277/14 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek D. A. o wyłączenie sędziów orzekających w Wydziale I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2006 r. Po złożeniu przez skarżącą zażalenia na ww. postanowienie i wezwaniu jej do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, skarżąca zwróciła się o częściowe zwolnienie jej od wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od zażalenia. W dniu 13 marca 2015 r. do tut. Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącej o zwolnienie od wpisu od zażalenia. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a także z pozostałych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Mieszka w domu należącym do siostry, która ponosi koszty jego utrzymania. Wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury, która w 2014 r. wyniosła 21 504,54 zł netto oraz prowadzi działalność gospodarczą, z której w 2014 r. wykazała stratę 18 500 zł. Posiada także działkę o powierzchni 818 m2. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżąca w rozpoznawanej sprawie wystąpiła już z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sadowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r., odmówił skarżącej zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia. Postanowienie to, wobec niewniesienia sprzeciwu, stało się prawomocne. Przyczyną odmowy zwolnienia od kosztów sądowych był fakt, że kwotę 100 zł wpisu od zażalenia na postanowienie Sadu z dnia 21 października 2014 r. skarżąca będzie w stanie pokryć bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Prawomocność orzeczenia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie wyklucza oczywiście możliwości ponownego ubiegania się przez stronę skarżącą o przyznanie prawa pomocy. Jednakże Starszy referendarz sądowy, rozpoznając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie może odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy zawartej we wskazanym wcześniej prawomocnym postanowieniu. Możliwość zmiany bądź uchylenia orzeczenia daje art. 165 p.p.s.a., jednakże pod warunkiem wykazania, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Tymczasem w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie wskazała na zmianę swojej sytuacji materialnej ani nie wykazała nowych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska co do oceny zdolności płatniczych strony. Podane w obecnym wniosku informacje w żaden sposób nie odbiegają od informacji wcześniej podanych, które nie okazały się wystarczające do uznania jej wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych za zasadny. Skoro zatem skarżąca nie powołała się zatem na żadne nowe okoliczności, które dawałyby możliwość odmiennej oceny sytuacji osobistej i materialnej niż dokonana we wcześniejszym postanowieniu, to referendarz sądowy, na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.