I SA/Łd 280/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Skargą z [...] r. A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 2010 r. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi strona wyjaśniła, że zgodnie z postanowieniami umowy z [...] r., spółkę reprezentuje dwóch członków zarządu łącznie. Od daty zawarcia umowy spółki zasady reprezentacji i skład zarządu nie uległy zmianie. Jednocześnie strona poinformowała, że nie ma możliwości przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, gdyż z przyczyn formalnych, mimo złożonego wniosku, nie została przerejestrowana z RHB do rejestru przedsiębiorców KRS. Do pisma skarżąca załączyła kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w S. V Wydział Gospodarczy z [...] r. sygn. akt [...] o wpisie spółki do rejestru handlowego. Zarządzeniem z [...] r. (k. 20) strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi poprzez złożenie, w terminie 7 dni, aktualnego wypisu z rejestru handlowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono [...]r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie złożyła żadnego dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje. Zagadnienie związane z prawidłową reprezentacją osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym unormowane zostało w art. 28–29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast, w art. 29 p.p.s.a. ustanowiono obowiązek podmiotów wymienionych w art. 28 wykazania ich umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedstawienie przez osobę fizyczną, działającą w imieniu osoby prawnej, dokumentu wykazującego jej umocowanie stanowi brak formalny pisma (tak NSA w wyroku z 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK 1337/04 opubl. w ONSAiWSA 2005/5/91). Artykuł 29 p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a, by wykazać swoje umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej. Niewątpliwie dokumentem takim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209 ze zm.; dalej "ustawa o KRS"), w dziale 2 Rejestru Przedsiębiorców, zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. W myśl art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. Nr 121, poz. 770 ze zm.) do czasu rejestracji, zgodnie z przepisami ustawą o KRS, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2013 r., zachowują moc dotychczasowe wpisy w rejestrach sądowych. Również żadne inne przepisy ustawy wprowadzającej nie pozbawiają mocy dotychczasowych wpisów z rejestru handlowego, gdyż na mocy jej art. 8, sankcją za przekroczenie terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców jest poniesienie opłat sądowych przewidzianych w postępowaniu rejestrowym. W rozpoznawanej sprawie stroną skarżącą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, stąd też została wezwana do przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, wskazującego osoby upoważnione do podpisania skargi. Po wezwaniu do uzupełnienia tego braku skarżąca złożyła do akt sądowych jedynie kserokopię postanowienia o wpisie do Rejestru Handlowego z 1999 r. Ponieważ kserokopia ta pochodzi z 1999 r., podczas gdy skarga została wniesiona 12 lata później, w styczniu 2011 r. w tej sytuacji sąd uznał, że aktualność wpisów w przedstawionym przez skarżącą dokumencie budzi uzasadnione wątpliwości. Pomimo stosownego wezwania strona tych wątpliwości nie wyjaśniła. W tym miejscu zauważyć należy, że wprawdzie przepisy nie określają tego, z jakiej daty musi pochodzić odpis, aby mógł być uznany za aktualny, nie mniej przyjąć należy, że chodzi o dokument, który umożliwi sądowi ocenę zgodności z rzeczywistością (na dzień złożenia skargi) zawartych w nim wpisów. Spółka wezwana do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi winna złożyć taki wypis, który by nie wywoływał wątpliwości co do jego aktualności. Postanowienie złożone przez skarżącą spółkę niewątpliwie nie może być uznane za dokumentujące stan aktualny. W orzecznictwie wyrażono trafny pogląd, że gdyby nawet same zapisy w rejestrze pozostawały aktualne, gdyż nie uległy one w tym okresie żadnym zmianom, to sąd, bez stosownej adnotacji od podmiotu uprawnionego, nie jest wyposażony w uprawnienia, które pozwalają samodzielnie określić, czy dany wypis pozostaje aktualny (postanowienie NSA z [...]r. sygn. akt [...]). Spółka winna zatem wystąpić, o ponowne wydanie odpisu z rejestru handlowego. Jeśli zaś miała obawy co do terminowego wywiązania się z tego obowiązku, to mogła złożyć stosowny wniosek o przedłużenie terminu potrzebnego na otrzymanie odpisu. Tego jednak nie uczyniła. Skutki nieusunięcia w terminie braków formalnych skargi normuje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę. Skoro strona nie wypełniła należycie nałożonego na nią obowiązku, tj. nie złożyła aktualnego dokumentu stwierdzającego sposób jej reprezentacji oraz osoby uprawnione do występowania w jej imieniu, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. P.Z-C.