I SA/Łd 282/11

Dnia 12 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. i A. Sz. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lipca 2011 roku, sygn. akt I SA/Łd 282/11 w sprawie ze skargi B. i A. Sz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok postanawia: odmówić skarżącym przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. akt [...] ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę B. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tegoż wyroku. Uzasadniając wniosek wskazał, iż nie mógł w terminie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskutek nagłej choroby i niezdolności do pracy w dniach 14-18 lipca 2011 r. Podniósł, iż zamierzał wysłać wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 14 lipca 2011 roku, jednak na skutek choroby tego nie uczynił. Wskazał, iż w kancelarii nikogo nie zatrudnia, jedynie sporadycznie w wysyłaniu korespondencji, pomaga Mu żona. Do wniosku pełnomocnik załączył zwolnienie lekarskie, z którego wynika, że był niezdolny do pracy w dniach 14-18 lipca 2011 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano dostatecznie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi. Stwierdzenia pełnomocnika, iż z uwagi na Jego zły stan zdrowia nie było możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie może być uznane za wystarczające do przywrócenia terminu. Zauważyć bowiem należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sam stan zdrowia nie stanowi przesłanki wykluczającej istnienie winy (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Staranność ta musi być szczególnie wysoka w sytuacji gdy strona jest reprezentowana – tak jak w niniejszej sprawie – przez profesjonalnego pełnomocnika. Mocodawca udzielając bowiem pełnomocnictwa radcy prawnemu powierza Mu prowadzenie swoich interesów i oczekuje by odbywało się to z najwyższą starannością. Tym samym, to rolą profesjonalnego pełnomocnika jest zadbać o to, aby nawet w trakcie choroby istniała możliwość podjęcia niezbędnych czynności procesowych. Nie kwestionując wskazanych przez pełnomocnika okoliczności, że w okresie od 14 do 18 lipca 2011 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, zauważyć wypada, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie jak: zwolnienie lekarskie od pracy, przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 310/10, Lex nr 658653). Wskazać zresztą należy, że ze zwolnienia lekarskiego jednoznacznie wynika, że "chory może chodzić". W przypadku zaś, gdy strona działa przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, miernik staranności powinien uwzględniać zawodowy charakter czynności wykonywanej przez takiego pełnomocnika. Zatem okresowa niemożność działania takiego pełnomocnika, wynikająca z choroby i związanej z nią niezdolności do pracy, udokumentowanej zwolnieniem lekarskim, z którego wynika, że "chory może chodzić", nie jest okolicznością uprawdopodabniającą brak winy strony w uchybieniu terminu. Samo zwolnienie lekarskie nie jest jeszcze potwierdzeniem braku winy pełnomocnika strony w uchybieniu terminu, niekoniecznie wyklucza bowiem możliwość dokonania przez niego czynności procesowej bądź zlecenia tego innej osobie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 428/10, Lex nr 672076). Nie bez znaczenia pozostaje również i ta okoliczność, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest skomplikowany, zwłaszcza dla radcy prawnego, i de facto sprowadza się do jednego zdania. W ocenie Sądu w przedstawionych powyżej okolicznościach istniała obiektywna możliwość sporządzenia tegoż wniosku oraz jego nadania w stosownym terminie. Tym bardziej, że pełnomocnik sam przyznał we wniosku, że w wysyłaniu korespondencji pomaga Mu żona. Zauważyć także wypada, iż wniosek nie musiał być złożony osobiście przez pełnomocnika czy też skarżących. Czynności tej bowiem mogła dokonać osoba trzecia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił skarżącym przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. P.Z-C.