I SA/Łd 284/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za grudzień 2002 r.. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W skardze z dnia 3 marca 2009 roku J. D. zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za grudzień 2002 r.. Wniosek uzasadniono ciężką sytuacją rodzinną i majątkową, a jej natychmiastowe wykonanie, zdaniem skarżącego, skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami. Działania organów podatkowych spowodowały, że skarżący został zmuszony do zawieszenia działalności gospodarczej (pod koniec roku 2007). Całkowita blokada kont bankowych, łącznie z kartami kredytowymi doprowadziła do całkowitej utraty płynności finansowej firmy skarżącego. Ustały zatem jego dochody. W konsekwencji w chwili obecnej skarżący pozostaje na utrzymaniu rodziny. Skarżący prowadził działalność gospodarczą od 25 lat. W chwili obecnej -przede wszystkim z uwagi na wiek skarżącego (48 lat) - ale także ze względu na sytuację gospodarczą, podjęcie przez skarżącego pracy okazuje się bardzo trudne. Ponadto skarżący nie pozostaje obecnie z żoną we wspólnym gospodarstwie domowym. Żona skarżącego jest obecnie osobą bezrobotną. Jedyną szansą na powrót do normalnego życia jest udowodnienie przed Sądem, że decyzje organów podatkowych nie są słuszne. Dodatkowo wnioskodawca wskazał, że nie występował do organów podatkowych o zwrot podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w powołanym powyżej przepisie art. 61 § 3. Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Naturalną konsekwencją wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego jest zmniejszenie aktywów podatnika. Podkreślić należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika łączy się z obniżeniem dochodu skarżącego i jego rodziny. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu o znacznej szkodzie można mówić jedynie, gdy uszczerbek w prawach majątkowych podatnika przewyższałby naturalne następstwa wykonania decyzji podatkowej określonej treści. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów uprawdopodobniających twierdzenia strony skarżącej. Skarżący w żaden sposób nie wykazał okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. M.Ko.