I SA/Łd 287/25

Dnia 17 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 21 marca 2025 roku nr 1001-IOV-1.4103.64.2023.47.UCS.U16.AA w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 roku p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 287/25, zaksięgowaną w dniu 5 maja 2025 roku, pod pozycją 1607. G. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. za pośrednictwem adwokata zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 21 marca 2025 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno - Skarbowego w Łodzi z dnia 19 października 2023 r., którą określono zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r. Strona skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 500 zł. Z uwagi na wątpliwości co do prawidłowego wskazania przez skarżącą spółkę wartości przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z dnia 2 czerwca 2025 r. wszczęto dochodzenie w tym celu i na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a, określono wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie na kwotę 18.748.467 zł, jako kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą wskazaną przez podatnika w deklaracji, a ustaleniami organu podatkowego. W związku z powyższym, wpis sądowy określono na kwotę 100.000 zł na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwano do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi w kwocie 99.500 zł, która to kwota stanowi różnicę pomiędzy wysokością wpisu wynikająca z wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczoną przy skardze kwotą 500 zł (k.1). Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2025 r. wezwano stronę skarżącą poprzez pełnomocnika do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 99.500 zł. W wezwaniu tym określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób uiszczenia kwoty, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie (k.3). Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu uzupełniającego, wysłany na podany w skardze przez pełnomocnika skarżącej adres kancelarii prawnej – [...], [...] W., odebrany został w dniu 23 maja 2025 r. (k.56). W związku z wnioskiem strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, postanowieniem z dnia 7 lipca 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Łd 108/25, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania skarżącej spółce prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (k.50-53 akt I SPP/Łd 108/25). W wyniku rozpoznania sprzeciwu strony skarżącej od powyższego rozstrzygnięcia, postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Łd 108/25 WSA w Łodzi utrzymał w mocy zakwestionowane postanowienie referendarza sądowego (k.71-79 akt I SPP/Łd 108/25) W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 7 sierpnia 2025 r., w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem o prawo pomocy, przesłano ponownie pełnomocnikowi skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu uzupełniającego z dnia 2 czerwca 2025 r. (k.72 i k.73). Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei, w myśl art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Z akt rozpoznawanej sprawy bezspornie wynika, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 7 sierpnia 2025 r. pismem opatrzonym datą 8 sierpnia 2025 r. wysłano pełnomocnikowi strony skarżącej odpis zarządzenia z dnia 2 czerwca 2025 r. wzywającego do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 99.500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego wezwania wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka sądowa skierowana na adres kancelarii prawnej wskazany w skardze (ul. [...], [...] W.), zawierająca wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi, została awizowana w dniu 20 sierpnia 2025 r., a następnie odebrana w placówce pocztowej w dniu 27 sierpnia 2025 r. (k. 103). W związku z powyższym, termin do usunięcia braku fiskalnego skargi rozpoczął swój bieg 28 sierpnia 2025 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 3 września 2025 r. Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania oraz upływu wyznaczonego terminu, pełnomocnik strony skarżącej nie podjął czynności zmierzających do sanowania braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie kwoty 99.500 zł tytułem wpisu uzupełniającego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie stronie skarżącej wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, Sąd orzekł w pkt 2 sentencji niniejszego orzeczenia, na mocy art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. aj