I SA/Łd 289/11

Dnia 11 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak-Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011 roku sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji zmieniającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz W. W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanego w dniu [...], pod pozycją [...]. W dniu [...] r. W. W. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący, po zapoznaniu się z treścią adnotacji na decyzji Burmistrza Miasta Ł. o treści: "otrzymałem [...] r." i podpisem "W" (k. 7 akt administracyjnych) przyznał, że wniósł odwołanie z uchybieniem terminowi i w związku z tym oświadcza, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. W tym stanie sprawy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.