I SA/Łd 290/15

Dnia 11 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 rok p o s t a n a w i a: 1. przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi; 2. nakazać zwrot z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej E. B. kwoty 5 049 (pięć tysięcy czterdzieści dziewięć) złotych uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi zaksięgowanej w dniu 13 maja 2015 roku pod pozycją 2100. E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 rok . Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 marca 2015 roku wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 5049 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej w dniu 15 kwietnia 2015 roku, co znajduje potwierdzenie w zwrotnym pokwitowaniu odbioru znajdującym się w aktach niniejszej sprawy (k. 40 akt sądowych). Natomiast należny wpis od skargi został uiszczony przelewem na rachunek WSA w Łodzi w dniu 23 kwietnia 2015 roku, co potwierdza wydruk komputerowy (k. 41 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 roku, tutejszy sąd odrzucił przedmiotową skargę. Rozstrzygnięcie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 maja 2015 roku. W dniu 14 maja 2015 roku, pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z potwierdzeniem ponownego uiszczenia wpisu na rachunek sądu w dniu 13 maja 2015 roku. W uzasadnieniu wskazał, iż skarżąca cierpi na chorobę psychiczną, która w stopniu znacznym ogranicza jej możliwości działania i powoduje bezradność w wypełnieniu najprostszych codziennych obowiązków. Z powodu swojej choroby była hospitalizowana od 9 czerwca do 11 lipca 2014 roku oraz od dnia 8 lutego do dnia 14 kwietnia 2015 roku. Wyjaśnił, że zajęcie kont skarżącej i związany z tym faktem brak środków był powodem braku wniesienia przez pełnomocnika wpisu w dacie wniesienia skargi. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu w dniu 15 kwietnia 2015 roku pełnomocnik nie był w stanie w tym i następnych dniach uzyskać od skarżącej kwoty wpisu, ponieważ skarżąca nie posiadała osobiście środków finansowych. W dniach 15 - 17 kwietnia 2015 roku pełnomocnik był pewny, oceniając zachowanie klientki, że pomimo choroby jest w stanie kontrolować swoje życiowe spraw oraz zrozumiała konieczność przekazania kwoty wpisu do sądu. Kilkakrotnie zapewniała go, że jej znajomi dokonali już przelewu. Ponieważ w podobny sposób dokonano przelewu na opłacenie wpisu w sprawie o sygn. akt I SA/ Łd 281/15, pełnomocnik był pewien, że formalności dopełniono. Przekonanie pełnomocnika o lepszym stanie zdrowia jego klientki i terminowej wpłacie wpisu, okazało się błędne. Skarżąca, będąca na zwolnieniu poszpitalnym, nie rozumiała znaczenia swoich spraw, a informacja o zablokowaniu jej wszystkich kont, prośby pełnomocnika wykonania czynności wpłaty nieposiadanej kwoty wpisu, spowodowały nasilenie objawów choroby. Ponadto znajomi strony nie mogli zebrać wymaganej kwoty i dopiero w dniu 23 kwietnia 2015 roku dokonali przelewu, przy czym nie poinformowali pełnomocnika o zaistniałej sytuacji. Podkreślił, że obecny stan zdrowia skarżącej ulega znacznym wahaniom. Cały czas jest w trakcie leczenia. Zdaniem pełnomocnika powyższe okoliczności wskazują na brak winy skarżącej i usprawiedliwiają niedochowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie z wnioskiem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Przy czym sąd podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu WSA w Olsztynie z dnia 2 marca 2015 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 922/14, iż pożądane jest zachowanie pewnego kompromisu polegającego na tym, by z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu. Zdaniem sądu okoliczności wskazane we wniosku, a także okoliczności wynikające z akt sprawy, pozwalają na uznanie, że skarżąca nie ponosi winy w nieterminowym dokonaniu czynności uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca jest pod stałą opieką lekarza psychiatry. Jak wynika z dokumentacji lekarskiej przynajmniej od 2014 r. cierpi na chorobę psychiczną, a w razie nasilenia jej objawów jest hospitalizowana. Od 1 kwietnia do 10 czerwca 2015 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, po kolejnej hospitalizacji. W ocenie sądu, przewlekłe zaburzenie psychiczne na które cierpi strona skarżąca, bez wątpienia może utrudniać lub wręcz uniemożliwiać jej prawidłowe i terminowe prowadzenie spraw. Wpływa bowiem z natury rzeczy na percepcję strony i jej ocenę rzeczywistości, a co za tym idzie na właściwe zrozumienie obowiązków wynikających z prowadzenia spraw sądowych. Powyższego nie zmienia fakt, iż skarżąca ustanowiła pełnomocnika, bowiem materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciążył na skarżącej. Wprawdzie nie zwalnia to profesjonalnego pełnomocnika z obowiązku zapewnienia skuteczności czynności procesowych dokonywanych w granicach pełnomocnictwa, jednak obowiązku tego nie można utożsamiać z koniecznością uiszczenia opłaty z własnych środków. W niniejszej sprawie biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności za wiarygodne należy uznać wyjaśnienia pełnomocnika o utrudnionej komunikacji między pełnomocnikiem a klientem odnośnie konieczności uiszczenia wpisu sądowego, co w efekcie skutkowało uiszczeniem go po terminie. Powyższe prowadzi do wniosku, że powołane przez pełnomocnika okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącej oraz związane z tym funkcjonowanie w życiu codziennym są przez nią niezawinione, a to uniemożliwia obciążenie jej negatywnymi skutkami uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a., - w myśl którego opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt – albowiem wpis od skargi w niniejszej sprawie został uiszczony dwukrotnie, tj. 23 kwietnia 2015 roku oraz 13 maja 2015 roku. Ake.