I SA/Łd 293/14

Dnia 2 kwietnia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia, od czerwca do września i od listopada do grudnia 2008 roku p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej - A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia, od czerwca do września i od listopada do grudnia 2008 roku. W złożonym następnie na urzędowym formularzu PPPr wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych skarżącą oświadczyła, że nie prowadzi działalności gospodarczej od stycznia 2012 roku. Wysokość kapitału zakładowego i środków trwałych określiła na kwotę 0 zł. Wskazała przy tym, że nie posiada rachunku bankowego ani żadnych wpływów pieniężnych. W ostatnim roku obrotowym poniosła stratę w wysokości -9.658,12 zł. Ponadto w dniu 31 marca 2014 roku wpłynęło do Sądu pismo skarżącej z dnia 28 marca 2014 roku, wraz z którym skarżącą nadesłała bilans sporządzony na dzień 31.12.2013 r., rachunek zysków i strat, zeznanie CIT-8, deklaracje VAT-7K i oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenie prawa pomocy. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest wyjątkiem od przewidzianej w art. 199 p.p.s.a. zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, zgodnie z którą strony postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Ponadto jako forma dofinansowania z budżetu państwa powinna się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8). Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, dodatkowych dokumentów i informacji udzielonych przez skarżącą wynika, że Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 0 zł. Spółka nie posiada środków trwałych i rachunku bankowego. Niemniej jednak według rachunku zysków i strat oraz bilansu w ostatnim roku obrotowym (2013 roku) Spółka uzyskała dochód w kwocie 13.007,60 zł, gromadząc przy tym środki pieniężne w kasie i na rachunkach w wysokości 11.017,67 zł. Zauważyć przy tym należy, że wykazany w bilansie za 2013 rok przychód, według oświadczenia skarżącej, stanowi 1% udział w dochodach Spółki komandytowej. Podczas gdy w 2012 roku Spółka deklarowała stratę w kwocie -9.658,12 zł (według bilansu za 2012 rok), co niewątpliwie świadczy o tym, że sytuacja majątkowa Spółki wykazuje aktualnie tendencję wzrostową. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę zysku skarżącej za 2013 rok oraz kwotę środków zgromadzonych na dzień 31.12.2013 roku, zestawiając ją przy tym z kwotą wpisu od skargi w niniejszej sprawie (1191 zł), Referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Podkreślić przy tym należy, że przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa, w tym zwłaszcza fakt udziału w dochodach spółki komandytowej, nie pozwala przyjąć, iż zdobycie przez skarżącą środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. ak