I SA/Łd 298/13

Dnia 6 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za grudzień 2007 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. I SA/Łd 298/13 UZASADNIENIE Z. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za grudzień 2007 r. Zarządzaniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 marca 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 marca 2013 r. W dniu 22 marca 2013 r. skarżący uiścił wpis. Pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. U uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący przez miesiąc marzec 2013 r. przebywał poza granicami kraju, tj. w Nowej Zelandii. Wyjaśniono, że na potwierdzeniu przelewu widnieje data 22 marca 2013 roku, co jest spowodowane 12-godzinną różnicą czasową pomiędzy Polską a Nową Zelandią. Pełnomocnik podniósł, że przesunięcie godzinne było przyczyną utrudnionego kontaktu z skarżącym, oraz przyczyną, dla której data na przelewie to data 22 marca 2013 roku zamiast daty 21 marca 2013 roku. W chwili wykonania przelewu w Polsce była jeszcze data 21 marca 2013 roku, natomiast w miejscu przebywania skarżącego, czyli na serwerze, przez który łączył się z internetem w celu wykonania przelewu widniała już data 22 marca 2013 roku. Zdaniem pełnomocnika za datę wykonania przelewu powinna zostać uznana data w miejscu położenia sądu, a nie w miejscu przebywania mojego mocodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; w skrócie "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna z tym, że strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem pozytywnego rozpoznania żądania w tym przedmiocie jest spełnienie łącznie zarówno przesłanek formalnych: - skierowanie wniosku do sądu, w którym czynność miała być dokonana, - zachowanie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia, - wskazanie okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy (uzasadnienie wniosku) i - jednoczesne dokonanie czynności, której termin upłynął, jak i przesłanki materialnej polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.). Dokonując wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, stwierdzić należy, że wniosek skarżącej spółki nie uchybia wskazanym wyżej warunkom, co umożliwia przeprowadzenie jego merytorycznej oceny. W opinii Sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi. Zaznaczyć należy, że restytucja uchybionego terminu może mieć miejsce tylko w wyjątkowych przypadkach. Kryterium braku winy, jako przesłanki, która musi zostać spełniona by możliwe było przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok NSA z 13 października 1999 r., IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe wówczas, gdy stronie można przypisać dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa. Taka sytuacja wystąpiła w analizowanym przypadku. Pełnomocnik nie wykazał, aby na przeszkodzie uiszczenia wpisu od skargi stanęły niespodziewane i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo starań nie udało się usunąć. Z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że uchybienie terminu było następstwem niedołożenia przez pełnomocnika należytej staranności w prowadzeniu sprawy, ponieważ wiedząc, iż jego mocodawca przebywa poza granicami nie zadbał o odpowiednio wczesne poinformowanie skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu w terminie. Trzeba podkreślić, iż argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu mogłaby odnieść zakładany skutek, gdyby skarżący nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Należy zaznaczyć, że jednym z podstawowych obowiązków profesjonalnego pełnomocnika jest dbanie o interesy swojego mocodawcy w czasie gdy przebywa on za granicą. Reasumując, fakt uchybienia terminowi wymaganemu do wniesienia skargi jest niewątpliwy. Pełnomocnik strony skarżącej, przy dokonywaniu wskazanej czynności procesowej, nie wykazał się należytą starannością ani zapobiegliwością. Podana we wniosku przyczyna świadczy o tym, że pełnomocnik niedostatecznie zadbał o sprawę swojego mocodawcy. W ocenie Sądu mógł on, przy zachowaniu minimum staranności, w odpowiednim czasie poinformować skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu w terminie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. AK.