I SA/Łd 305/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i październik 2003 roku postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. określającą L. R. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i październik 2003 r. Decyzja ta zawierała pouczenie, wedle którego w zakresie niezgodności z prawem może być ona zaskarżona, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2, art. 13 § 2, art. 52, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty otrzymania, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Decyzję tą doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 stycznia 2010 r. Skargę na tą decyzję skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 4 lutego 2010 r. Z tego względu Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 4 lutego 2010 r. przekazał tą skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej celem nadania jej prawidłowego biegu. Skarga ta wpłynęła do siedziby organu odwoławczego w dniu 5 lutego 2010r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru), po czym przekazana do WSA w dniu 8 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Instytucję trybu i terminu do wniesienia skargi regulują przepisy art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Stosownie do tychże przepisów skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, zaś uchybienie terminu do wniesienia skargi zachodzi wówczas, gdy skarga nie została złożona w siedzibie organu w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym dla zachowania tego terminu bez znaczenia jest to, skarga zostanie osobiście złożona w siedzibie organu odwoławczego czy za pośrednictwem poczty. Zauważyć nadto należy, iż skutkiem upływu terminu procesowego, następującym z mocy samego prawa, jest bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Uchybienie wskazanemu terminowi, oprócz bezskuteczności czynności podjętej przez stronę, rodzi jeszcze inny skutek procesowy, skutkiem tym w odniesieniu do uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 stycznia 2010r., zaś wniesiona w dniu 4 lutego 2010r. bezpośrednio do Sądu skarga na tą decyzję została przekazana zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. w dniu 5 lutego 2010r, co oznacza, iż skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Termin do wniesienia skargi zaczął bowiem swój bieg w dniu 5 stycznia 2010r., a zakończył w dniu 3 lutego 2010r. Wprawdzie skarga ta, co potwierdza koperta, zawierająca tą skargę, została nadana w dniu 3 lutego 2010r., a więc w ostatnim dniu upływu terminu, na poczcie, jako adresata wskazano jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zamiast Dyrektora Izby Skarbowej. Wniesienie tej skargi bezpośrednio do Sądu (tj. z pominięciem organu administracji publicznej), w świetle powołanych wyżej przepisów, nie wywołało więc procesowego skutku w postaci wniesienia jej z zachowaniem ustawowego terminu, gdyż, co wskazano wyżej, skargę tą należało wnieść za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i to data przekazania tej skargi Dyrektorowi, w tej sprawie data 5 lutego 2010r., jest datą wniesienia skargi do Sądu, a zarazem datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. W konsekwencji więc naruszenie przez skarżącego wskazanych wcześniej przepisów o trybie i terminie jej wnoszenia doprowadziło do wniesienia przedmiotowej skargi z uchybieniem terminu. Nie bez znaczenia dla oceny zachowania przez stronę skarżącą terminu do wniesienia przedmiotowej skargi ma też okoliczność, iż w zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. prawidłowo pouczył skarżącego o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na co wskazuje zawarte w tej decyzji pouczenie, wedle którego w zakresie niezgodności z prawem może być ona zaskarżona, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2, art. 13 § 2, art. 52, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty otrzymania, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Strona nie stosując się do pouczenia i wnosząc skargę w dodatku, co należy podkreślić, w ostatnim dniu upływu terminu za pośrednictwem poczty i adresując kopertę do Sądu musiała zatem liczyć się z ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami z tego wynikłymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu. t.n.