I SA/Łd 305/14

Dnia 11 stycznia 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym wraz z odsetkami za zwłokę z tytułu sprzedaży nieruchomości w 2011 roku p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi M. B. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej – G. D. z urzędu oraz kwotę 229 (dwieście dwadzieścia dziewięć) złotych z tytułu udokumentowanych wydatków i nakazać wypłacenie powyższych kwot adwokatowi M. B. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo adwokata M. B., w którym został zawarty wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 października 2016 r., w sprawie ze skargi kasacyjnej G. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 305/14, oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym wraz z odsetkami za zwłokę z tytułu sprzedaży nieruchomości w 2011 roku. Pełnomocnik skarżącej z urzędu wniósł przy tym o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej w wysokości 150% stawki minimalnej, podkreślając, że wniosek ten jest uzasadniony nakładem pracy i relatywnie niską stawką minimalną w niniejszej sprawie. Jednocześnie pełnomocnik z urzędu skarżącej wniósł o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm3 na trasie Ł. – W. – Ł. (łączna odległość 274 km). Ponadto w powyższym piśmie pełnomocnik zawarł oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Z akt sprawy wynika przy tym, że pełnomocnik z urzędu skarżącej na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 października 2016 r. cofnął skargę kasacyjną od wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 305/14. W tym stanie rzeczy, nie znajdując uzasadnienia do przyznania pełnomocnikowi z urzędu skarżącej kosztów pomocy prawnej w wysokości 150% stawki minimalnej, referendarz sądowy na podstawie przepisu § 19 pkt 1 i 2 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461), oraz na podstawie § 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. Nr 27, poz. 271, wydanego na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym) w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, orzekł jak w postanowieniu. Ake.