I SA/Łd 310/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 20 marca 2025 r. nr KO.401.6.2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100,– (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 7 lipca 2025 r. pod pozycją 2435. Pełnomocnik Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 20 marca 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy C. z 20 lutego 2025 r. oddalające zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 11 czerwca 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: a) złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, b) wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz do c) uiszczenia wpisu od skargi — w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono 27 czerwca 2025 r. na adres pełnomocnika (kancelarii radcy prawnego). W wyznaczonym terminie pełnomocnik uiścił wpis oraz złożył wniosek o przedłużenie terminu do uzupełniania pozostałych braków o 7 dni, z uwagi na urlop. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nieprzedstawienie takiego dokumentu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Ponadto w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wśród tych wymogów art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. podaje, że pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Pominięcie numeru PESEL w skardze stanowi jej brak formalny, który — podobnie jak brak pełnomocnictwa — podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Termin do uzupełnienia braków formalnych pisma kierowanego do sądu (w tym skargi) wynosi siedem dni. Termin ten jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Nieuzupełnienie braków skargi w tym czasie skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do uzupełnienia wymienionych braków formalnych i fiskalnych skargi doręczono skutecznie 27 czerwca 2025 r. Termin do uzupełnienia tych braków upłynął 4 lipca 2025 r. W tym czasie pełnomocnik uiścił wpis od skargi w prawidłowej wysokości oraz — wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu — nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym, ani też nie wskazał numeru PESEL skarżącego. Złożył wprawdzie w tym czasie wniosek o udzielenie dodatkowego czasu do uzupełnienia tych braków, jednak wniosek ten nie mógł być uwzględniony, ponieważ termin, o którego wydłużenie wystąpił, ma charakter ustawowy i nie może być przedłużany ani skracany decyzją sądu. Z uwagi na to, że nałożone na stronę skarżącą obowiązki nie zostały wykonane Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, odrzucił skargę. Rozstrzygnięcie w zakresie zwrotu wpisu znajduje swoją podstawę w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. P.C.