I SA/Łd 311/14

Dnia 14 maja 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w całości ostatecznej decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – R. P. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy uchylenia w całości ostatecznej decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. W skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Osiąga dochód miesięczny brutto z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w kwocie 5.900 zł. Jego majątek stanowi dom o pow. 129 m2 w S. oraz mieszkanie o pow. 54,70 m2. Ponosi opłaty za zajmowany lokal w kwocie ok. 550 zł miesięcznie. Ponadto z tytułu kosztów utrzymania i dojazdów na studia wydatkuje kwotę 650 zł miesięcznie. Korzystał także z pomocy prawnej przy sporządzaniu skargi do Sądu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił dodatkowo, że kontynuuje naukę na Uniwersytecie [...] Od października 2013 roku rozpoczął działalność gospodarczą na własny rachunek. Posiada udziały w A (...) i przysługuje mu tam lokal mieszkalny, położony w Z. o pow. 54,70 m2. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2014 roku wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków i lokat bankowych (także rachunków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą) - za ostatnie 3 miesiące i deklaracji podatkowych VAT-7 skarżącego za ostatnie cztery okresy rozliczeniowe, a także przedstawienia odpisu (kserokopii) aktualnego zeznania podatkowego skarżącego (za 2013 rok, względnie za 2012 rok), w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2014 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał wymaganych przez Referendarza sądowego dodatkowych dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, szczegółowo wskazanych w zarządzeniu z dnia 9 kwietnia 2014 roku. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Odnosząc powyższe uwagi do złożonego wniosku stwierdzić należy, że w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a tym samym wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, że stosownie do powołanych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jego udzielenie. Tymczasem oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy w kwestii całościowego przedstawienia jego sytuacji majątkowej uznać należało za niewystarczające, gdyż zawierało jedynie wskazanie, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej osiąga dochód miesięczny brutto w kwocie 5.900 zł. Jego majątek stanowi dom o pow. 129 m2 w S. oraz mieszkanie o pow. 54,70 m2 wraz z udziałami w A (...). Ponosi opłaty za zajmowany lokal w kwocie ok. 550 zł miesięcznie. Ponadto z tytułu kosztów utrzymania i dojazdów na studia wydatkuje kwotę 650 zł miesięcznie. Z uwagi na fakt, iż powyższe oświadczenia skarżącego były niewystarczające do kompleksowej oceny jego sytuacji majątkowej, zasadne było zatem wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku o dane, które pozwoliłyby na dokładną ocenę jego realnych możliwości płatniczych, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków bankowych (także rachunków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą)- za ostatnie 3 miesiące i deklaracji podatkowych VAT-7 skarżącego za ostatnie cztery okresy rozliczeniowe, a także przedstawienia odpisu aktualnego zeznania podatkowego skarżącego (za 2013 rok, względnie za 2012 rok). Niewątpliwie wymagane dokumenty i informacje, wobec wykazanej kwoty dochodu (5.900 zł), pozwoliłyby zweryfikować twierdzenia skarżącego w kwestii niezbędności przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Brak zaś realizacji obowiązków nałożonych zarządzeniem Referendarza sądowego uniemożliwia faktyczną ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego i ustalenia, czy rzeczywiście nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Tym samym uznać należało, iż wnioskodawca nie wykazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jedynie zaś spełnienie tej przesłanki obligowało Referendarza sądowego do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. mko