I SA/Łd 32/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. S. na Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku w sprawie sygn. akt I SA/Łd 1200/09 p o s t a n a w i a: cofnąć skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wymierzenie Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 1200/09. Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 32/13 Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnił go od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła dla skarżącego adwokata S. C. Pismem z dnia 15 lutego 2014 r. skarżący poinformował, że wypowiedział pełnomocnictwo adwokatowi z urzędu S. C. W dniu 25 lutego 2014 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata P.J., złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 32/13. Do skargi kasacyjnej załączono pełnomocnictwo procesowe, którego skarżący udzielił ww. adwokatowi w dniu 25 lutego 2014 r. (karta 162). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Stosownie do art. 246 § 3 P.p.s.a. adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Przyznając skarżącemu prawo pomocy postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Referendarz sądowy brał pod uwagę fakt, że skarżący nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z innym adwokatem, jak z resztą sam oświadczył w 12. punkcie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 45). Udzielenie pełnomocnictwa adwokatowi P.J. w dniu 25 lutego 2014 r. oznacza zatem, że przestały istnieć okoliczności, na podstawie których przyznano skarżącemu prawo pomocy w postaci ustanowienia dla niego adwokata. Od tego dnia bowiem skarżącego wiąże stosunek prawny z innym adwokatem, niż wyznaczony dla niego w ramach przyznanego prawa pomocy. To zaś oznacza, że uległy zmianie przyczyny, dla których ustanowiono dla skarżącego prawo pomocy. Okoliczność ta uzasadnia cofnięcie ustanowienia dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 249 w zw. z art. 246 § 3 i art. 263 P.p.s.a., sąd postanowił, jak w sentencji. ak