I SA/Łd 322/10

Dnia 13 maja 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - Zakładu Pracy Chronionej z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - Zakładu Pracy Chronionej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za luty 1999 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – Zakład Pracy Chronionej z siedzibą w W, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za luty 1999 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi Spółka wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W złożonym na urzędowym formularzu (PPPr) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że przedmiotem działalności Spółki jest produkcja oraz handel artykułami włókienniczymi, a także produkcja elementów osprzętu elektrycznego oraz lamp solnych, a ponadto usługi poligraficzne, leasingowe oraz factoring. Wskazała przy tym, iż Spółka nie posiada majątku, nie osiąga też żadnych przychodów. Od dnia 1 czerwca 2000 r. zawiesiła działalność. Wysokość jej nominalnego kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi "0". W ostatnim roku obrotowym Spółka nie osiągnęła żadnego zysku ani też nie poniosła żadnej straty. Nie posiada żadnych środków na rachunku bankowym. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła ponadto, że Spółka od 19 kwietnia 2000 roku nie prowadzi działalności gospodarczej. Od dnia 1 czerwca 2000 roku nie zatrudnia pracowników i nie posiada żadnych środków pieniężnych. Posiadane rezerwy finansowe zostały wypłacone zwalnianym pracownikom (ok. 50 osób) oraz bankowi z tytułu spłaty rat kredytowych. Firma od 19 kwietnia 2000 roku nie posiada żadnych dokumentów. Majątek trwały i obrotowy nie był zabezpieczony, został przejęty przez wierzycieli bądź zdewastowany i rozszabrowany. Ponadto skarżąca podkreśliła, że zalega ze spłatą kredytu w B w wysokości 2 mln zł. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 30 marca 2010 roku wezwano skarżącą Spółkę do złożenia posiadanych aktualnych bilansów oraz rachunków zysków i strat, a także do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W wykonaniu powyższego wezwania skarżąca nadesłała pismo z dnia 11 kwietnia 2010 roku, w którym zawarła informacje dotyczące jej aktualnej sytuacji majątkowej i braku możliwości nadesłania aktualnych bilansów oraz rachunków zysków i strat. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może być przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż skarżąca Spółka nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego (art. 246 § 2 pkt 1w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a.). W tym względzie przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że Spółka od 19 kwietnia 2000 roku nie prowadzi działalności gospodarczej, nie osiąga zatem dochodów pozwalających na pokrycie kosztów sądowych, a także kosztów związanych z ustanowieniem doradcy podatkowego. Posiadane przez Spółkę rezerwy finansowe zostały wypłacone zwalnianym pracownikom (ok. 50 osób) oraz bankowi z uwagi na konieczność spłaty rat kredytowych. Istotne jest również to, że Spółka nie posiada majątku trwałego, żadnych środków pieniężnych i lokat bankowych. Ponadto skarżąca zalega ze spłatą kredytu w B w wysokości 2 mln zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej Spółki zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącej dowodzi, że Spółka nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania i tym samym uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)