I SA/Łd 324/15

Dnia 8 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego J. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi doradcy podatkowemu J. P. (A. Spółka z o.o. ul. A. 20A [...] W.), kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Wyrokiem z 19 grudnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 373/12 w całości, przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz J. L. kwotę 2700 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W piśmie z 22 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie FSK 1461/11, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. W uzasadnianiu wniosku wyjaśnił, że wyegzekwowanie zasądzonej kwoty od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nie jest możliwe, gdyż została ona zaliczona na poczet zaległości podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153) wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie kwota wynagrodzenia określonego zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, wynosiła 3.600 zł, to wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie, wynosi 75% tej kwoty czyli 2.700 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Sąd zasądza tak ustalone koszty, jeśli pełnomocnik, stosownie do treści § 16 powołanego rozporządzenia, złoży wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o zwrot kosztów udzielonej z urzędu skarżącemu pomocy prawnej zawiera oświadczenia o powyższej treści. W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać doradcy podatkowemu wynagrodzenie w wysokości wskazanej w postanowieniu. AKE.