I SA/Łd 329/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi T. K., A. K. i E. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło uchybienie przez T. K., A. K. i E. P. terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...] Wójt Gminy W. ustalił T. K., A. K. i E. P. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok w kwocie 4.516,00 zł. W decyzji pouczono podatników o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego właściwego dla Gminy W. w terminie 14 dni od otrzymania decyzji. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru i listy do potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że decyzja została doręczona wszystkim podatnikom w dniu 25 lutego 2011 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 11 marca 2011 r. T. K., A. K. i E. P. sporządzili odwołanie od wskazanego rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w dniu 14 marca 2011 r., i w tym samym dniu złożyli je w Urzędzie Gminy w [...]. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy, na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, stwierdził uchybienie przez T. K., A. K. i E. P. terminowi do wniesienia odwołania i w konsekwencji pozostawił odwołanie bez merytorycznego rozpatrzenia. W dniu [...] podatnicy wnieśli skargę na wskazane rozstrzygnięcie organu odwoławczego podnosząc, że jest ono oparte na niewiarygodnych dokumentach, dostarczonych Kolegium ze strony Urzędu Gminy W. Stwierdzono w szczególności, że T. K. nie kwitował odbioru decyzji z dnia [...], zaś podpisy na liście do potwierdzeń odbioru nie zostały złożone przez niego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie (w razie ustalenia, że zarzuty skargi są bezpodstawne), bądź uchylenie zaskarżonego postanowienia (w razie ustalenie, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego wykraczającego poza zakres dopuszczony w postępowaniu sądowym). W treści pisma wskazano, że zarzuty zmierzające do wykazania, że odwołanie nie było spóźnione, gdyż T. K. otrzymał decyzję w dniu 3 marca 2011 r., zostały podniesione dopiero w skardze na postanowienie o uchybieniu terminowi. Postanowieniem z dnia 14 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie z uwagi na zgodny wniosek pełnomocników stron złożony z powodu toczącego się postępowania w sprawie sfałszowania dowodu doręczenia decyzji z dnia [...]. W dniu 7 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo strony skarżącej, do którego załączono poświadczoną notarialnie kopię odpisu skróconego aktu zgonu T. K.. W dniu 13 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo strony skarżącej, do którego załączono wypis aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłym T. K.. W dniu 4 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo strony skarżącej zawierające wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne z udziałem A. K. i E. P., jako następców prawnych zmarłego T. K. W dniu 19 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo organu administracji, do którego załączono odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II K 931/11, kończącego postępowanie w sprawie podrobienia podpisów T. K. na liście potwierdzeń odbioru decyzji podatkowych wydanych przez Wójta Gminy W. z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona w części w jakiej wskazuje na nieprawidłowe doręczenie skarżącemu T. K. decyzji Wójta W. z [...], w prawa którego wstąpiły po jego śmierci córki – pozostałe skarżące. W pozostałej części nawiązującej do braku podstaw do wymierzenia daniny za 2011 r. wobec konieczności uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia skuteczności doręczenie decyzji a zatem rozpatrzenia czy zawarte w odwołaniu zarzuty zasługują na uwzględnienie przez organ II instancji, z oczywistych względów skarga ta nie może być rozpoznana albowiem sąd wkroczyłby w takiej sytuacji w kompetencje organu administracji. Sąd nie rozstrzyga sprawy merytorycznie a jedynie dokonuje oceny – kontroli legalności wydanego aktu przez organ administracji. W okolicznościach niniejszej sprawy ze zgromadzonych dowodów a przede wszystkim wydanego wyroku z dnia 15 lutego 2012 r. Sądu Rejonowego w Łasku II Wydział Karny sygn. akt II K 931/11 wynika ,że podpis T. K. został podrobiony przez doręczyciela, a zatem oznacza to , że opisana na złożonej do akt liście do potwierdzeń odbioru, korespondencja oznaczona numerami; 90095, 90118,90119 i 90148 nie została doręczona temuż T. K. w dniu 25 lutego 2011 r., obejmująca decyzję Wójta Gminy W. z [...]. Stosownie do brzmienia art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 , poz. 1270 ze zm. , dalej w skrócie "p.p.s.a." ) sąd administracyjny jest związany ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego wydanego w postępowaniu karnym , które odnoszą się do popełnienia przestępstwa. Przepis ten nie ma jednak w sprawie zastosowania albowiem jego treść wskazuje, że moc wiążącą dla sądu administracyjnego mają jedynie ustalenia co do popełnienia przestępstwa, zawarte w prawomocnym wyroku skazującym . Powyższy wyrok elementu skazanie nie zawiera. Nie jest zatem wyrokiem skazującym (por. Grzegorz Łabuda, Kodeks karny. Część Ogólna. Komentarz. WKP 2012 wyd. II). Wyrok taki organ administracji może natomiast dopuścić jako dowód, jeżeli może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy ( por. wyrok NSA z 10.6.2012 r. sygn. II OSK 517/11 ). Tym samym w ocenie sądu uzasadniona jest wątpliwość co do rzeczywistej daty doręczenia decyzji T. K., a zatem brak było podstaw do kategorycznego stwierdzenia uchybienia terminowi do wydania postanowienia z [...] przez SKO w S. w oparciu o przepis art. 228 § 1 pkt 2 Op. , czym doszło do istotnego jego naruszenia. Zdaniem sądu nie sposób jednakowoż odmówić racji twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę , iż przedmiotowa decyzja pozostałym skarżącym została doręczona w dniu 25 lutego 2011 r., na co wskazują zawarte w aktach administracyjnych potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r., jako współwłaścicielom opisanej w niej nieruchomości. Mając na uwadze powyższe rozważania organ podatkowy II instancji ponownie rozpoznając sprawę uwzględni stwierdzone przez sąd uchybienia przepisom postępowania i da temu wyraz w wydanym rozstrzygnięciu. W ramach prowadzonego postępowania w dalszej kolejności organy wyjaśnią na jakiej podstawie strony przyjęły ,że przedmiotowa decyzja została doręczona 3 marca 2011 r. ( oświadczenie złożone w odwołaniu z 14 marca 2011 r. od decyzji wymiarowej ) wszystkim skarżącym, z pominięciem informacji zaświadczających o doręczeniu jej Paniom E. P. oraz A.K. w dniu 25 lutego 2011 r. zawartych na dowodzie – Potwierdzenie odbioru (vide: akta organu I instancji ), a także ocenią jaki walor dowodowy posiada dla wyjaśnienia sprawy treść wydanego wyroku przez Sąd Rejonowy w Łasku II Wydział Karny. Nie sposób również nie wskazać na regulację art. 92 § 1 i 2 Op., która w zależności od poczynionych ustaleń winna mieć zastosowanie w sprawie. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) cytowanej wcześniej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy. ms